Sayın Coşkun Büktel, 

Mesajlarınızı aldım. Dikkatle okudum.

İ.Reyna’nın aktardığı süreç bana yabancı görünmüyor. Editör dosyayı edebi niteliği açısından bağımsızca  değerlendirir, dosyayı yayın kuruluna götürdüyse bu zaten kitabı önerdiğini gösterir. Ama yayınevi yönetimi yayın politikası ve piyasa koşulları çerçevesinde konuya yeniden bakar. Bu arada dosyayı (kısmen ya da tamamen) okumuş kişiler varsa, onlar da eser hakkında görüşlerini tabii ki belirtirler. Bu her yayınevinde izlendiği bilinen bir yol.

Bir dosyanın (yayınevinden ayrılmış da olsa) bir editörün verdiğinin tersine ikinci bir cevap alabilmesi pek mümkün değildir. Bunu telefon görüşmemizde de belirtmiştim.

Bütün bunları yayınevimizin çağdaş edebiyat alanında biraz geride durma politikasıyla birleştirince, ortaya çıkan tablonun pek umut verici olmadığı belirtmezsem sizi yanıltmış olacağımı düşünüyorum.

Ama konuştuğumuz gibi kitabınızı çağdaş edebiyat editörümüzün ruken.kiziler@iskultur.com.tr adresine göndermenizi öneririm. Ben de ona Theope’yi vereceğim. Kitabınızı bana göndermenizi bir iltifat addediyorum. Elbette okuyacağım, bir okur olarak.

Saygılarımla,

Alkan İnal

Yazılarımı izleyen okurların kolayca tahmin edebileceği üzere, bu son mesajdan sonra, bir daha Alkan İnal'a da ulaşamadım. Ruken Kızıler'e ise zaten hiç ulaşamamışım. Bana herhangi bir cevap göndermeye tenezzül etmemiş.

Bu ulaşılmaz, bulunmaz hint kumaşı Ruken Kızıler ile Alkan İnal, bu işlere burnunu sokmak için gerekli birikim ve yeteneğe sahip midirler? Çok yakında, kısa ama iki kere iki dört gibi inandırıcı, belgesel bir yazıyla göstereceğiz. Hepsini bir günde yazmak çok yorucu oluyor. Bazen linççilere öylesine imreniyorum ki... Ne belge, ne kanıt, ne alıntı, ne kaynak gösterme dertleri var... Akıllarına estiği gibi, on dakikada bir sayfa doldurabiliyorlar -yalan ve iftiralarla...

COŞKUN BÜKTEL / 4 TEMMUZ 2010