"ÖLÜLERİ GÖMÜN"

İLK TEMSİLDEN SONRA SICAĞI SICAĞINA:

20 Mayıs 2010

Siz siz olun...

("Ölüleri Gömün"ü çok yanlış nedenlerle sevdiği anlaşılan) yönetmen Şakir Gürzumar'ın bilmenize gerek olmadığına karar verip budadığı repliklerin önemsiz, gereksiz ya da "budanası" olduğuna inanmaktansa, asıl Gürzumar rejisinin önemsiz, gereksiz ve ciddiye alınmayası olduğuna inanın!

Ve "dramatik olanın" kokusunu almaktaki yetersizliğine rağmen Gürzumar'ı en iyi yönetmen saymak zorunda kaldığımız üçüncü dünyanın bu mutena bölgesinde, "Ölüleri Gömün"ü seyretmekten çok "okumaya" öncelik tanıyın!

COŞKUN BÜKTEL  

YUKARIDAKİ VİDEONUN METNİ:

(...)

CHARLEY: Onlar ölü, değil mi? Kimse onları canlı canlı gömmeye kalkmıyor.

BEVINS: Aynı kapıya çıkar, Charley. Şu an canlı olmalıydılar. Nedir ki onlar -bir avuç çocuk? Çocuklar ölü olmamalıydılar, Charley. Üstlerine toprak atılmaya başladığında işte bunu fark etmiş olmalılar. Ölüp de ne boka yaradılar? Ellerine bir şey geçti mi? Kimse sordu mu onlara? Kurşun yağmaya başladığında orada olmayı kendileri mi istedi diye? Onlar yalnızca çocuk, ya da karıları ve küçük çocukları bulunan genç delikanlılar. Evde olmak isterlerdi, bir kitap okuyor olmak ya da çocuklarına k-e-d-i'nin kedi diye okunduğunu öğretiyor olmak, ya da rüzgârın esintisine açık bir arabada bir kadını kırlara götürüyor olmak... Ölü olsunlar ya da olmasınlar, toprak yüzlerine çarptığında bunu fark etmiş olmalılar.

CHARLEY: Gömün onları. Benim bütün diyeceğim bu....

(Gecenin içinde bir makinalı tüfeğin çatırtısı duyulur. Bevins vurulur. Sendeler.)

BEVINS: (Boğazını kavrayarak) Charley -Charley...

(Yere düşerken parmakları en üstteki kum torbasından aşağı sarkar. Makineli tüfek yeniden çatırdar ve CHARLEY de vurulur. Sendeler.)

(...)

KAYNAK: "Eleştiren Oyunlar" S.139-140.