Haber çok kısa:

“İstanbul’un Şişli ilçesinde faaliyet gösteren 6 özel tiyatro devletten yeterli ödenek alınamadığı için zor günler yaşıyor. Şişli Belediyesi, ekonomik sıkıntı sonucu kapanma tehlikesi yaşayan tiyatrolara yardım kararı aldı. Şişli’de bulunan ve sıkıntılı günler geçiren tiyatrocular, Teşvikiye’de bulunan Hadi Çaman Tiyatrosu’nda, Şişli Belediye Başanı Mustafa Sarıgül ile birlikte bir toplantı düzenledi.”

Yazıdaki yanlışları düzeltebilecek denli sabırlı bir insan olmadığımdan, olduğu gibi yayımladım…

İmdi, biraz yorum yapalım: İçimden şöyle bir ses geliyor; ulan yeter be!.. Utanın be!.. Seks filmleriyle uyuttuğunuz bu halktan, neden sizi izlemediklerini soracağınıza, halkın vergileriyle hizmet sunmak zorunda olan belediyelerin değerlerini çarçur etmek için niye bu denli yırtınıyorsunuz?!.

Ben, bir tiyatro sahibi olarak, sizlere hesap sorabilecek konumdayım. Adam (Coşkun Büktel) tuğladan daha ağır, zehirden daha acı, baldan daha tatlı, körlerin bile anlayabileceği, Mısır’daki Sağır Sultan’ın duyduğu, kedi-köpeklerin bile kokusunu aldığı … bir kitap yazdı ve adını "Türk Tiyatrosundan İnsan Manzaraları" koydu!.. Siz ve sizin konumunuzda bulunan sığıntı ruhlu tiyatrocuları anlatmaya çalıştı (okuyanlar anladı) ve güneşin işlevi denli somut bir işlevi olan bu yapıtı, sürüngenliği bırakın diye gözlerinize soktu. Ne var ki; ün, para ve oy hesabı yapan “Düzeysizlik İttifakı” anlamak istemedi. Belki “içinizden biri” olan bir tiyatro sahibinin saldırılarını ciddiye alırsınız düşüncesindeyim…

Devletin tüm baskı, baskın, gözaltı, işkence… uygulamalarına karşı kendimizi korumakla birlikte, tencerede pişirip kapağında yediğimiz gösterilerimizden bile para kazanıyoruz. Küçücük ve devletin saldırılarına her an maruz kalan alanlarda tiyatro yapmamıza karşın, para kazanıyoruz. Hiçbir zaman halkın vergileriyle ayakta durmak zorunda olan kurum ve kuruluşlardan para dilenmiyoruz…

Hadi Çaman, Ali Poyrazoğlu… gibi insanlar, koşulların emretmesi nedeniyle seks filmleri çevirirken, bizler işçilik yapıyorduk. Kirlenmeye razı olmadığımızdan ve işçi sınıfının siyasal görüşü olan sosyalizm öyle buyurduğundan, bizler çalışıyorduk. Şimdi de paşalar gibi tiyatro yapıyor ve para kazanıyoruz. Yalvaran, yakaran, avuç açan, dilenen, yaltaklanan… tiyatrocular varsa, onlara da parasal destekte bulunabiliriz…  

 

Hilmi Bulunmaz / Perşembe 26 Ekim 2006

 

Bulunmaz'ın sitemizde yayınlanmış diğer yazılarına ulaşmak için mavi renkli Hilmi Bulunmaz sözcüklerini tıklamanız yeterli olacaktır.