Coşkun
Büktel'in Eserleri

Fiasco
(Novel)
translated by
Feyza Howell
|
BÜKTEL'İN
"HAMDİ MÜMKÜN"
SENARYOSUNUN
NASUH MAHRUKİ'Lİ
İLK VERSİYONU
|

2000 YILINDA BIGGLOOK.COM'DA YAYINLANMIŞ BU
RÖPORTAJIN BAŞLANGICINI ORİJİNAL SAYFASINDA
OKUMAK İÇİN, LÜTFEN
TIKLAYINIZ
(...) Hamdi Mümkün hayatta yazdığım en iyi şey
değil. Paramı alıp hayatımdaki en iyi eseri
yazmak üzere köşeme çekilebilirim.Ucuz
çalışmıyorum. İstediğim parayı öderlerse bunu
yapabilirim. Ama şimdilik verdiğimiz para ile
idare et, gerisini daha sonra veririz. derlerse,
ya da hisse ile çalışacak olursam, o zaman
hissemi artırmak için, yapılan işe burnumu
sokmak isterim.
Senaryoyu yazmaya başladınız mı?
Hayır. Hamdi'ye Senaryoyu yapımcı bulduktan,
oyuncular belli olduktan sonra yazmam daha
akıllıca olur. dedim. Filmi onunla yapıp
yapmayacağım belli olmadan senaryoyu yazmak
istemiyorum. Bunu biraz da tehdit anlamında
söyledim ona.
Peki yazmaya başladıktan ne kadar süre
sonra tamamlanır senaryo?
Aslında keşke Jigolo çekilebilseydi önce. Çünkü
Jigolo, üzerinde bir ay çalıştım, 50 sayfalık
uzun bir tretman yazdım. Jigolo'nun, pek çok işi
hallolmuş durumda. Çok sıkışsam bir ayda
bitirebilirim onu yazmayı; ama Hamdi Mümkün
üzerinde henüz sadece üç gün çalıştım. En az üç
ay çalışmam lazım Hamdi Mümkün senaryosunu
tamamlamak için.
Nasuh Mahruki'nin oynamasını
düşünüyorduk.
Hikayeyi ne zaman yazdınız? Böyle bir
hikaye yazmak nereden aklınıza geldi?
Geçen sezon Hamdi için TV skeçleri yazıyordum.
Bir karakter yaratayım, devamlı bir skeç olsun
diye düşünürken Hamdi Mümkün ortaya çıktı. İlk
taslakta Hamdi Mümkün, Enver Paşa'nın Allah-ü
Ekber Dağları'nda dondurduğu 100.000 askerden
biri olacaktı.
Nasuh Mahruki 90 yıl sonra o dağlara tırmanırken
onu bulup şehre getirecekti. Böyle bir tip
İstanbul'a gelince neler olacak diye
düşünmüştüm. Herkes ona hilkat garibesi gibi
davranacak, o da zamana ve zemine uyum
göstermeye çalışacaktı. O ilk taslakta yalan
ilacı fikri yoktu. Ama o fikri de yeni bulmuş
değilim. Yalan ilacı, Hamdi'nin oynamasını
düşündüğüm eski bir tiyatro projesiydi. Bir
kimyager yalan ilacını bulacak, bu yüzden başı
derde girecekti.
Daha sonra, dizi film değil de sinema filmi
yazmaya karar verince, Allahü Ekber dağlarında
donan adamın hikayesiyle yalan ilacını bulan
adamın hikayesini birleştirdim ve olayı Allahü
Ekber dağlarından alıp Abdülhamit dönemine, 31
Mart günlerine çektim. Hamdi Mümkün'ün
Abdülhamit'in sığınağında donmasına karar
verdim.
İşte böyle aşamalardan geçti hikaye. İlk aşama
da enteresandı aslında. Mahruki'nin oynamasını
düşünüyorduk. Hamdi projenin o halini de çok
seviyordu, ama o sıralar her gün skeç çektiği
için daha sonra yapılmak üzere bir köşeye
ayırmıştı onu.
Sonra kriz yüzünden zora girince beni işten
çıkardı, ben de işsiz kalınca boş durmamak için
bari Hamdi Mümkün'ü bir sinema filmi haline
getireyim dedim. Başlangıçta tek sayfalık bir
hikayeydi, üzerinde yoğunlaşarak biraz
çalışınca, şimdiki haline geldi. Ve tabii, bu
halini Hamdi daha çok beğendi...
Yıldız Sarayı'nda hikayede adı geçen
gizli sığınak var mı? Ya da film çekildikten
sonra böyle bir arayışa girilebilir mi?
Sanmıyorum. Ben böyle bir şeyi düşünmenin çok da
ters olmayacağını, Abdülhamit'in böyle bir
sığınak yaptırmayı düşünmeye müsait bir
karakteri olduğuna karar verdim. Hakkında
edindiğim ayrıntılı bilgiler, Abdülhamid'in çok
vesveseli bir adam olduğu konusundaki eski
ezberimi doğruluyordu. (...)
2000 YILINDA BIGGLOOK.COM'DA YAYINLANMIŞ BU
RÖPORTAJIN DEVAMINI OKUMAK İÇİN, LÜTFEN
TIKLAYINIZ:
Konuyu facebook
sayfasında izlemek ve yorum eklemek için, lütfen,
TIKLAYINIZ!
|
BÜKTEL'İN FACEBOOK POLEMİKLERİ -1
|
DÖRT
BELGEDE DEMİRKANLI'NIN BÜKTEL'İ
SAVCILIĞA ŞİKAYETİ VE BÜKTEL'İN
SAVUNMASI
|
 
DÖRDÜNCÜ
BELGE:
22
Aralık 2010
Sansürcü ve linççi Demirkanlı, aşağıdaki üç
belgeyi sitesinde yayınlayamadı. Onun yerine,
sitesinde, yorum kisvesi altında, kanıtsız,
belgesiz, linksiz, kaynaksız, dayanaksız olarak
şu apaçık ve somut iftiraları yayınladı ve
tabii, yayınladığı o iftiraların altına, bir kez
daha, imza atamadı
Lütfen, TIKLAYINIZ!
BİRİNCİ BELGE:
22 Kasım 2010
İKİNCİ
BELGE:
14
Aralık 2010
Coşkun Büktel, Demirkanlı'nın şikayeti üzerine
Sultanahmet adliyesine gidip basın savcısına
ifade verdi; işte ifade tutanağı:
ÜÇÜNCÜ BELGE:
15 Aralık 2010
Coşkun Büktel kendi kurduğu cümlelerle yazılmış
savunma metnini, "ek ifade" olarak götürüp
savcıya teslim etti; işte Büktel'in kaleminden
çıkmış ek metin:
Aynı sayfada
hepsini okumak için, lütfen,
TIKLAYINIZ!
|
|
GÜNCELLEME 10 Kasım 2010
Melih
Anık, Büktel'e bir cevap gönderdi.
Anık'ın cevabını okumak için, lütfen,
TIKLAYINIZ!
BİR
MELİH ANIK YAKLAŞIMI:
"Linççilere laf söyletmem, arkadaş!"
COŞKUN
BÜKTEL / 10 Kasım 2010
HİÇBİR SANSÜRCÜ KENDİNE SANSÜRCÜ DEMEZ,
ÇÜNKÜ HER SANSÜRCÜNÜN KENDİNCE GEÇERLİ
BİR BAHANESİ VARDIR. AMA "SANSÜR SÖZ
KONUSU DEĞİL" DİYEBİLME HAKKINA ANCAK
GERÇEK SANSÜR KARŞITLARI SAHİPTİR Kİ,
ONLAR SANSÜR İÇİN HİÇBİR BAHANEYİ KABUL
ETMEZLER, DEĞİL YALNIZCA
"ONAYLAMADIKLARI" HATTA TAKMA İSİMLİ
SAPIKLARI BİLE SANSÜR ETMEZLER.
MELİH ANIK, KENDİ BLOGUNDAKİ
ARİF AKKAYA/MELİH ANIK
POLEMİĞİ SAYFASINA
EKLEDİĞİM YORUMU, OLDUĞU GİBİ, SANSÜRSÜZ
YAYINLAMAK YERİNE "Sansür
söz konusu değil. Ancak tiyatro dünyamız
içinde herkesin malûmu olan olayları ve
hangi taraftan gelirse gelsin
yapılanları onaylamadığım için onların
yansıması olan ekleri mesajın anlamını
bozmamaya dikkat ederek kaldırdım."
DİYEREK, ŞU HALE GETİRMİŞ (BAKIN BAKALIM
BİR ŞEY ANLAYABİLECEK MİSİNİZ! BAKIN
BAKALIM SANSÜR SÖZ KONUSU MU, DEĞİL Mİ):
Sayın Anık! Size kolaycı,
kestirmeci, genellemeci gelebilir
ama ben "……….."den
(BURADA, SAYIN ANIK TARAFINDAN
AKTARILIRKEN
BAZI KELİMELER EKLENEREK BENİM
OLMAKTAN ÇIKARILMIŞ, UZUN BİR LİNK
VAR. BU YAZININ FACEBOOK SAYFAMDAKİ
VERSİYONUNDA GÖREBİLECEĞİNİZ O UZUN
LİNK, NE YAZIK Kİ, BU SAYFANIN
MİZANPAJINA SIĞMIYOR. SAYIN
ANIK'IN SAYFASINDA ZATEN ÇALIŞMAYAN
O LİNK, BENİM FACEBOOK SAYFAMDA İSE
ÇALIŞIYOR AMA HİÇBİR YERE
GÖTÜRMÜYOR. O NEDENLE BURAYA, SÖZ
KONUSU LİNKİN BENİM KALEMİMDEN
ÇIKMIŞ ASLINI KOYUYORUM: http://coskunbuktel.com/lincimzacilari.htm
CB)
bırakın sanatçıyı, sıradan zeki bir
insanın bile çıkamayacağına çoktan
karar verdim. Biliyorum tüm
genellemeler tehlikelidir,
istisnaların ortaya çıkıp sizi
yanıltma ihtimali her zaman vardır.
Ama ben Arif Akkaya'nın bir istisna
olduğunu hiç sanmıyorum. Onun
feriştahı olan Yücel Erten'in bile
(…….. arasındaki en yetkin
"teknisyen" olmasına karşın) zekâca
bir istisna olmadığını (eleştiri
kitaplarımla) ben kanıtladığım gibi,
kendisi de, facebook sayfasındaki
küfürleriyle (benden bile daha
inandırıcı biçimde) kanıtladı. Arif
Akkaya'ya harcadığınız vakte yazık,
diyemem; çünkü aranızdaki polemik,
okurlar için ya çok aydınlatıcı ya
da (bu konularda yeterince
aydınlıksalar) çok netleştirici.
Örneğin, ben, bir ………. bırakın
sanatçı olmayı, zeki bile
olamayacağı konusunda biraz daha
netleştim. Size naçizane tavsiyem:
Diyalog kurduğunuz kişinin,
cinsiyetini, ülkesini, tahsilini,
özgeçmişini, vb. nasıl hesaba
katıyorsanız; onlardan bile daha
önemli olarak, …….. olup olmadığını
da hesaba katın! ………. ayrı bir
ırktır.” COŞKUN BÜKTEL
ŞİMDİ YUKARIDAKİ YORUMUMUZUN SANSÜRSÜZ
VERSİYONUNU BURADA BİR KEZ DAHA
YAYINLAYALIM:
Sayın Anık! Size kolaycı,
kestirmeci, genellemeci gelebilir
ama ben "linççiler"den (http://coskunbuktel.com/lincimzacilari.htm)
bırakın sanatçıyı, sıradan zeki bir
insanın bile çıkamayacağına çoktan
karar verdim. Biliyorum tüm
genellemeler tehlikelidir,
istisnaların ortaya çıkıp sizi
yanıltma ihtimali her zaman vardır.
Ama ben linççi Arif Akkaya'nın bir
istisna olduğunu hiç sanmıyorum.
Onun feriştahı olan linççi Yücel
Erten'in bile (linççiler arasındaki
en yetkin"teknisyen" olmasına
karşın) zekâca bir istisna
olmadığını (eleştiri kitaplarımla)
ben kanıtladığım gibi, kendisi de,
facebook sayfasındaki küfürleriyle
(benden bile daha inandırıcı
biçimde) kanıtladı. Linççi Arif
Akkaya'ya harcadığınız vakte yazık,
diyemem; çünkü aranızdaki polemik,
okurlar için ya çok aydınlatıcı ya
da (bu konularda yeterince
aydınlıksalar) çok netleştirici.
Örneğin, ben, bir linççinin bırakın
sanatçı olmayı, zeki bile
olamayacağı konusunda biraz daha
netleştim. Size naçizane tavsiyem:
Diyalog kurduğunuz kişinin,
cinsiyetini, ülkesini, tahsilini,
özgeçmişini, vb. nasıl hesaba
katıyorsanız; onlardan bile daha
önemli olarak, linççi olup
olmadığını da hesaba katın!
Linççiler ayrı bir ırktır. COŞKUN
BÜKTEL
LİNÇÇİLERLE LİNÇ MAĞDURLARINI AYNI
KEFEYE KOYARAK "hangi
taraftan gelirse gelsin yapılanları
onaylamıyorum" DİYEN MELİH
ANIK'IN, SONUÇTA, "LİNÇÇİLERE
LAF SÖYLETMEM, ARKADAŞ!"
ANLAMINA GELEN BU "SANSÜRCÜ" TAVRINI
KINIYORUM!
facebook
sayfamda konuyla ilgili yorumları görmek
veya yorum eklemek için, lütfen,
TIKLAYINIZ!
|
|
6
Kasım 2010

"Theope, Türkiye tiyatrosunun
Everest'idir" diyen Hilmi
Bulunmaz'ı internet sapığı Burak Caney,
yukarıdaki karikatürle "eleştirmişti".
(Burak Caney'in, Coşkun Büktel ile Hilmi
Bulunmaz'a karşı "ürettiği" diğer görsel
"sanat şaheserlerini" görmek için,
lütfen
tıklayınız)
Özdemir Nutku'nun
Theope'ye attığı (DT'nin
video kaydıyla
belgelenmiş) somut
iftiraya
Coşkun Büktel ve Hilmi Bulunmaz dışında
pek az kişi (bir parmağı kopuk bir elin
parmak sayısından bile az kişi) karşı
çıktı. Ama Nutku'nun iftirasını örtbas
etme çabasına pek çok kişi, (tiyatro
piyasasına egemen bir iftiracı olan
Nutku'ya sadakatini ispat ederek tiyatro
piyasasına adım atmaya veya piyasada
kalmaya çalışan pek çok yalaka) katıldı.
Bu yalakalar, "Ben de olsam
Nutku'nun yaptığını yapardım"
diye özetlenecek bir anlayışla—
YAZININ TÜMÜNÜ OKUMAK İÇİN LÜTFEN,
TIKLAYINIZ!
|
|
Coşkun Büktel'in Irwin Shaw'dan
çevirdiği (Bugünlerde -Kasım, 2010-
İstanbul DT'de kapalı gişe oynanmakta
olan)
"Ölüleri Gömün"
kimler
sayesinde sonunda sahnelenebildi / 2
CEVAT ÇAPAN

Irwin
Shaw'un "Bury
The Dead" adlı oyunu, dünya tiyatro
edebiyatında yerini sağlam biçimde
almış, bizim savunmamıza hiç ihtiyacı
olmayan çağdaş bir klasiktir. Coşkun
Büktel'in "Ölüleri Gömün" adlı
çevirisi ise, Shaw'un oyunundaki heyecan
verici tüm özellikleri, Shaw'a layık bir
başarıyla Türkçe'de canlandırıyor.
(CEVAT ÇAPAN
Şair/Çevirmen / İngiliz Edebiyatı
ve Amerikan Tiyatrosu Profesörü)
TÜM
DESTEKLEYENLERİ (VE TÜM KÖSTEKLEYENLERİ)
AYNI SAYFADA GÖRMEK İÇİN
lütfen,
TIKLAYINIZ!
|
|

GÜNCELLEME
3 Kasım 2010 / 12.30 :
ÖZGÜR BAŞKAN TAKMA İSİMLİ
SAPIK OROSPU ÇOCUĞUNUN AZ ÖNCE MAİL
KUTUMDA BULDUĞUM YENİ MESAJINI AŞAĞIDAKİ
HABERİN SAYFASINA EKLEDİM CB
Özgür
Başkan takma isimli sapığın "veda" mesajı
ve
Büktel'in cevapları
Lütfen,
TIKLAYINIZ!
|
|
|
GÜNCELLEME
1 KASIM 2010:
Niye üç
"lanetli"den (Hilmi Bulunmaz, Coşkun
Büktel, Feridun Çetinkaya) başka bir
tek tiyatro yayıncısı (hatta
sanatçısı) ilgilenmiyor halkın malı
olan DT kulelerinin, DT kulesi
olmaktan çıkarılmasıyla?
Şehrin en işlek meydanlarında yolun
ortasına
reklam kulesi yapacağım diye
gitseniz, hangi belediye izin
vermeye cesaret edebilir size?...
Ama Devlet Tiyatrosu bu izni
alabilir ve sonra da kulelerden DT
ibaresini silerek, kuleleri size
devredebilir. Acaba ne karşılığında?
Diğerlerini saymaya bile gerek
duymuyoruz. Ama DETİS başkanı Şahin
Ergüney'in, DT genel müdürü Lemi
Bilgin'in, Kültür bakanı Ertuğrul
Günay'ın mutlaka bir açıklama yapıp,
bu uygulamanın sorumlularını halkın
vicdanına teslim etmesi gerekiyor.
1100 linççinin cirit attığı Türk
tiyatrosunda, kendine sanatçı diyen
her tiyatrocunun bu kepazeliği
görmezden gelmek yerine,
sorumlulardan hesap sorması
gerekiyor.
Hayır, 1100 linççinin cirit attığı
Türk tiyatrosunda, ne yazık ki,
ancak Coşkun Büktel'den, Hilmi
Bulunmaz'dan, Feridun Çetinkaya'dan
hesap soruluyor, bir tek onlara
saldırılıyor (Çoğu zaman takma
isimle...)
Cesaretini kutlarım, Toros! Halkın
yararına apaçık biçimde karşı olan
bu uygulama hakkında madem ki hiçbir
tiyatrocu konuşamıyor, senin tiyatro
dışından yaptığın bu müdahale önem
taşıyor. Yüreğin en az 1100
tiyatrocunun yüreğine bedelmiş... CB
KAYNAK:
Facebook'ta konu ile ilgili Toros
Öztürk'ün eklediği yoruma, Büktel'in
eklediği cevap... Facebook'ta konu ile
ilgili yorumları görmek ve yorum
eklemek için, lütfen,
TIKLAYINIZ!
İSTANBUL'DA DT
REKLAM KULELERİ UZUN SÜREDİR
DT TEMSİLLERİNİN AFİŞLERİ YERİNE, TİCARİ
FİRMALARIN TİCARİ ÜRÜNLERİNİN
AFİŞLERİYLE İŞGAL EDİLİYOR VE PİTBULL
ISRARIYLA HİLMİ
BULUNMAZ'IN DIŞINDA, YALNIZCA
COŞKUN BÜKTEL
VE FERİDUN
ÇETİNKAYA'NIN İTİRAZ ETTİĞİ
BU DURUMA; ADI GEÇEN ÜÇ "LANETLİDEN"
BAŞKA BİR TEK (BİR TEK!!!)
TİYATRO YAYINCISI BİLE İTİRAZ
ETMİYORDU...

DT
kuleleri skandalında son perde:
Kulelerdeki
"Devlet
Tiyatrosu"
ve
"DT"
ibareleri silinerek, kuleler DT'nin (ya
da halkın) malı olmaktan çıkarıldı.
Görüldüğü üzere,
Özdemir Nutku'nun
Theope iftirasına
sessiz kalan tiyatrocular;
yalnızca
"iftira"ya
karşı değil, halka ve tiyatro
sanatına zarar veren
yolsuzluklara karşı da
duyarsızlar.
Özdemir Nutku'nun
Theope iftirasına
karşı çıkan üç "lanetli" ise;
yalnızca
"iftira"ya
karşı değil, halka ve tiyatro
sanatına zarar veren
yolsuzluklara da karşı
çıkıyorlar.
Bütün bunlar tesadüf değil...
İftiraya ve yolsuzluğa karşı
çıkmayan
linççilerin,
iftiraya ve yolsuzluğa karşı
çıkan "lanetlilere" karşı
linç
kampanyası
düzenlemiş olması da tesadüf
değil...
Hilmi Bulunmaz'ın (üç "lanetli"
dışında muhtemelen yine hiçbir
tiyatrocu tarafından
umursanmayacak) fotoğraf
belgeli, "şok" haberini okumak
için, lütfen...
TIKLAYINIZ! |
|
Hilmi
Bulunmaz, (sureti haktan -çevirmen haklarını
savunmaktan- yana görünerek, insanlar arasına nifak
sokmaya çalışan
Mustafa Demirkanlı'nın tuzağına
düşmekten özenle sakınarak) "Ölüleri Gömün" galasını
sorguluyor ve Şakir Gürzumar'ın sözünü ettiği gayrı
insani ve gayrı ahlaki
"teamüle"
karşı çıkarak, sözde değil özde, "gerçekten", çevirmen
(insan) haklarını savunuyor ve çevirmen (insan) emeğini
yüceltiyor.
|

(...)
"Mustafa Demirkanlı, benim Türkiye Cumhuriyeti Kültür
ve Turizm Bakanlığı Devlet Tiyatroları Genel Müdürlüğü
İstanbul Devlet Tiyatroları'na değil, Coşkun Büktel'e
hesap sormamı istiyor. Kendisi öyle istiyor diye, öyle
davranacak hâlim yok. Benim karşımda, bu konuda, esas
itibariyle, muhatap olarak İstanbul Devlet Tiyatrosu
var!"
(...)
Hilmi Bulunmaz'ın
nihayet tamamladığı gala yazısını okumak için,
lütfen, tıklayınız:
"Ölüleri Gömün" oyununa "gala"
yapıldığı gün, oyuna emeği geçenler sahneye
çağrılmışken, oyunun çevirmeni Coşkun Büktel
neden sahneye çağrılmadı ki?!!
|
EVRENSEL GAZETESİNDEN METİN
BORAN, COŞKUN BÜKTEL'İN
IRWIN SHAW'DAN ÇEVİRDİĞİ
"ÖLÜLERİ GÖMÜN" OYUNUNUN DT
SAHNELEMESİ HAKKINDA YAZDI:
TARAF GAZETESİNDEN FERHAT
ULUDERE, COŞKUN BÜKTEL'İN
IRWIN SHAW'DAN ÇEVİRDİĞİ
"ÖLÜLERİ GÖMÜN" OYUNUNUN DT
SAHNELEMESİ HAKKINDA YAZDI:
ÖZKAN ULUKÖK, COŞKUN BÜKTEL'İN
IRWIN SHAW'DAN ÇEVİRDİĞİ
"ÖLÜLERİ GÖMÜN" OYUNUNUN DT
SAHNELEMESİ HAKKINDA YAZDI:
|

Linççi
vandalların kalleş saldırıları sürerken,
İstanbul DT müdürü
Şakir Gürzumar'dan
Coşkun Büktel'e
gelen destek mesajı
|
Dün gece 23.30
civarında, Şakir Gürzumar aradı.
“Sana
bir mail göndermeye çalışıyorum ama
başaramıyorum” dedi, “senin mail adresin
www.coskunbuktel.com
değil mi?”
“Hayır”
dedim Şakir’e, “o internet sitemin adresi.
Mail adresim, buktel@yahoo.com.”
“Tamam,
telefonu şimdi kapatıyorum. Şu mail'i
göndermeyi bir daha deniycem. İnternet
özürlü olduğum için başaracağımdan emin
değilim. Gönderdikten sonra seni tekrar
ararım.”
“Tamam.”
Birkaç dakika sonra Şakir tekrar aradı. Mail
kutuma baktım. Mesajın geldiğini söyledim.
Mesaj
aynen şuydu:
THEOPE
Tuesday,
October 19, 2010 11:34 PM
From:
This sender is DomainKeys verified
"şakir
gürzumar" <sgurzumar@gmail.com>
Add sender to Contacts
To:
buktel@yahoo.com
COŞKUN
BÜKTEL,BU GÜN İÇİN EN İYİ OYUNU YAZMIŞ BİR
TÜRK YAZARIDIR,ÖYLEKİ YAZDIĞI ESER AYNI
ZAMANDA EVRENSELDİR......BU KÜFÜR KIYAMET
SİLSİLESİNE KATILMAK İSTEMEZDİM AMA,GERÇEK
BUDUR....THEOPE TÜRK DİLİNDE YAZILMIŞ EN İYİ
TİYATRO ESERİDİR.
Şakir
Gürzumar
yönetmen.
Şakir’e,
bu mesajı göndermek gereğini neden
hissettiğini sordum. Çoktan beri provalar
nedeniyle benim siteme giremediğini söyledi.
Bu akşam (yani dün akşam) siteme girip de
biraz gezinince, gördüğü yeni haberlerden,
bana yapılan yeni ve daha kalleş
saldırılardan etkilenmiş ve bütün bu
iğrençlikler karşısında, tarafsız kalmaktan
rahatsızlık duyarak, tarafını belirtmek
gereğini hissetmiş.
“BU
KÜFÜR KIYAMET SİLSİLESİNE KATILMAK
İSTEMEZDİM” derken neyi kastettiğini sordum.
Özellikle,
Yücel Erten gibi eski bir DT genel müdürünün
“Dalyarak,
sike sike usandık, dörtveren, Çüktel”
gibi küfürleri
açıkça
kullanmasından çok rahatsız olduğunu
söyledi. Şakir’e, o küfürbaz genel müdürün
bana karşı küfürbaz olduğum gerekçesiyle
açılan linç kampanyasına imza vermiş
olduğunu hatırlatarak, bu tutarsızlık,
vandallık ve samimiyetsizliğin küfürlerden
çok daha vahim olduğunu söyledim.
Yarım saat kadar bu minval üzere sohbet
ettikten sonra, yarın akşam (yani bu akşam)
“Ölüleri Gömün”ün galasında buluşmak üzere
telefonu kapattık.
COŞKUN BÜKTEL
/ 20 Ekim 2010. 00.45.
|
|
HABER TÜRK GAZETESİ,
HALUK BİLGİNER'İN
İHTARNAMESİNE İSİM TAKTI:
"YAVŞAK"
ihtarnamesi
Magazin basını, Haluk
Bilginer'in attığı her adımı
izlemeye devam ediyor. Haber
Türk gazetesi, bugün (19
Ekim 2010) Magazin ekinin
baş sayfasında, ihtarname
olayını yukarıda
aktardığımız
"YAVŞAK"
ihtarnamesi
başlığıyla ve şu ifadelerle
verdi:
Oyuncuların çoğu yavşaktır
genellikle" sözleriyle
meslektaşlarının tepkisini
çeken, ardından "Yavşak da
ne kadar güzel bir
sözcüktür" diyerek polemiği
devam ettiren Haluk
Bilginer, bu kez "yavşak"
sözünden mağdur oldu.
Bilginer, internet sitesinde
kendisi hakkında "yavşak"
diye yazan tiyatrocu Hilmi
Bulunmaz'a "kişilik haklarım
ihlal edildi" diyerek
ihtarname gönderdi. (Haberi,
sayfa 4'te.)
Gazetenin 4. sayfasına
baktığımızda ise, şu
yanıltıcı başlığı görüyoruz:
Kendine "Yavşak" DEDİRTMEDİ
Zafer Akbaş imzalı haberde,
olay kısaca özetlendikten
sonra yukarıda aktardığımız
yanıltıcı başlığı
pekiştirmek üzere, yine
aynen aktardığımız şu yalan
ifadeye yer veriliyor:
Site yöneticileri ihtarname
üzerine yazıyı siteden
kaldırdı.
Oysa olayı
coskunbuktel.com'dan ve
coskunbuktel.com'un verdiği
linklerden izleyen
okurlarımız, gayet iyi
biliyor ki, Hilmi Bulunmaz,
"yazıyı siteden
kaldırmaktansa" 500 milyar
TL tazminat ödemeyi veya 500
yıl hapse mahkum edilmeyi
tercih edeceğini ifade etti.
Bulunmaz aynen şunları
söyledi:
LİNÇÇİ
Oyun Atölyesi'nin patronu
Nihat Haluk Bilginer,
sahnedeki sözlerin bir
benzeri, bir izdüşümü olan
"yavşak,
yalancı, ruh hastası, k.çımı
ye..."
sözlerini sahne dışında
kullanmaya yeltendiğinde,
ona birinin ve/ya
birilerinin "dur"
demesi gerekiyordu. Ben,
"yavşak"
olmadığım için, kendisine
"dur"
demenin bir yolu olarak (Ali
Poyrazoğlu'nun çok yerinde
bir tespitte bulunduğu
gibi), ona ayna tutarak
"yavşak"
dedim
ve bu söylemim nedeniyle,
500.000 TL tazminat ödemeye
ve/ya 500 yıl hapis yatmaya
mahkûm olsam da, bu sözümü,
ölünceye dek yineleyecek, bu
sözümden asla geri adım
atmayacak ve bu sözümü,
kendi irademle asla
silmeyeceğim.
Bilginer'in ihtarname
metnini ve Hilmi Bulunmaz'ın
cevabınının tümünü okumak için, lütfen,
TIKLAYINIZ!
NOT:
İnternetteki gazete
siteleri, "körlerin körleri
izlediği" gibi
(http://www.coskunbuktel.com/buktelkorlarkorlariizliyor.htm)
Haber Türk'ün dezenformatif
haberini veba gibi
yaymışlar/yaymaktalar.
|
|
HALUK BİLGİNER (Dün):
"ama
.....'yavşak' da ne kadar güzel bir
sözcüktür, değil mi? yav- diye alt
perdeden başlayıp. ş harfinden aldığı
güçle surata tokat gibi patlar... gözünü
sevdiğimin türkçesi..."
HALUK BİLGİNER (Bugün):
"Oyuncuların çoğu
yavşaktır" ifadesiyle
binlerce tiyatrocuya isim
vermeksizin "yavşak" demiş
olan
HALUK
BİLGİNER,
KENDİSİNE İSİM VEREREK
"YAVŞAK" DİYEN
HİLMİ
BULUNMAZ'A
NOTERDEN İHTAR ÇEKTİ...
Bilginer'in ihtarname
metnini okumak için, lütfen,
TIKLAYINIZ!
NOT:
Konuyla ilgili yorumları
okumak ya da yorum eklemek
için, Büktel'in
facebook'taki profil
sayfasını
TIKLAYINIZ!
|
|
GÜNCELLEME/9 Ekim
2010: Metnin finalini
geliştirdik.
OĞUZ ATAY'IN 35 YIL ÖNCE "KÜLTÜR
GANGSTERLERİ" DİYE TANIMLADIĞI
KİTLE, BUGÜN BİZİM "LİNÇÇİ VANDALLAR"
DEDİĞİMİZ KİTLEYLE ÖZDEŞ |
Coşkun
Büktel'den nefret eden ve Büktel'i linç etmek isteyen "kültür
mafyası", (kendilerine yönelik algılanabilecek tüm
eleştirilerine rağmen) Oğuz Atay'a bayılıyor! Acaba
neden?
Bizce iki nedeni var: 1) Oğuz Atay ölmüş ve
"zararsız" hale gelmiştir. Büktel ise hâlâ sağdır, her
an her şeyi yapabilir. 2) Oğuz Atay bütün o sert
eleştirilerini isim vermeden, somut örnek ve kaynak
göstermeden yapmıştır. Büktel ise,
"İnsanları ismimi ve isimlerini vermeden suçlayacak
kadar alçak değilim" biçiminde "tehlikeli
denecek kadar demokratik" bir slogan
yaratmıştır.
Aşağıda, Oğuz Atay'ın en sert
eleştirilerinden küçük bir örnek sunuyoruz. Atay, sanki
bugünün linççi vandallarını anlatıyor ve onları teşhir
etme vaktinin geldiğini söyleyerek, sanki bu görevi Büktel'e
bırakıyor:
İlerici, gerici her türlü
akımların tekelini ellerinde tutan bir küçük
yarı-aydın çetesi, yıllardır kendini
yenileme gereğini duymadığı için bugün artık
yerini kaybetmemek için ancak bezirgân
oyunlarıyla ayakta durmaya çalışmaktadır.
Yıllardır halkı ve aydın potansiyelini hor
gördüğü için kendini geliştirmek için
parmağını oynatmamıştır. Bugün haksız olarak
gaspettikleri yerler gerçek sahiplerini
beklemektedir. Halkın evrensel ruhuna
inanan, onu derinliğine tanımaya çalışan
gerçek bir aydın topluluğu bu kültür
gangsterlerinin yerini almazsa toplumun,
çağın çok gerisinde kalacaktır Türk
edebiyatı. Birbirlerine ödül dağıtan, oyunun
kurallarını bozmaya cesaret edemeyen bu kuru
kalabalık aslında tek bir kütledir;
ilericilik-gericilik kavgası görünüşte bir
çekişmedir. İlericiler, yerlerinde kalmak
için değil namuslu bir sosyalistin, sahtekâr
bir bezirgânın yapmayacağı oyunlarla
uğraşırlar, kendilerini övenlere pay
verirler. Ne yazık ki halkın değerlerine
sahip çıkmaya çalışanlar da -kendilerine bir
isim vermedikleri halde- gerici ya da sağcı
denilen ve orta çağın karanlığında yaşayan
zavallılardır. Sanat sanat içindir- sanat
toplum içindir kısır çekişmesine karşı sanat
insan içindir parolasıyla çıktıkları halde
insanın, gerçek insanın farkında
değillerdir. Gerçekten 'korkak bir karanlık
içinde'dirler. Yaşamaktan, eğlenmekten
korkarlar. İnsanı, özellikle kadını
tanımaktan korkarlar. Dünya nimetlerini çağ
dışı boş inançlar yüzünden teperler. Aslında
bir ruh hastasının tepkisidir bu; daha
doğrusu reddettikleri nimetlere kapılmaktan
korkan bozuk ruhların tepkisidir bu. Bu
yüzden sosyalizmi ahlâksızlık sanırlar, bu
yüzden emperyalizm ile sosyalizmi birbirine
karıştırırlar. Allah için bazı
sosyalistlerimiz de özel yaşantılarıyla
onlara hak verdirecek durumdadırlar. Bir
sosyalist eleştirmenimizin dediği gibi 'Türk
solu geç kalkar, çünkü bir gece önce sabaha
kadar içmiştir.' Bu insanlardan Türk halkı
artık bir şey beklememeli. Üç kağıtçılıkla
ne devrim olur, ne de ümmeti islâm kurtulur.
Bunlar 'çürüyen et, dökülen diş' gibidirler.
Bayrak yaptıkları inançlarına rağmen,
aslında inançsızdırlar. Kim hangi kapıdan
ekmek yiyorsa, o kapının kulluğunu
etmektedir. Bunlar Osmanlı İmparatorluğu'nun
mirasının kötü bölümü olan kapıkulu
kurumunun temsilcileridir. Kendilerine karşı
çıkılmasını, haksız yere işgal ettikleri
görüşlere karşı hakaret sayarlar. Kendini
sosyalist sayan biri, suçunu ortaya dökeni
halk düşmanı olarak suçlayarak yavuz
hırsızlık oynar. Kendini kapitalist olarak
ilân eden birinin serveti, fabrikası yoksa
böyle birine herkes güler; haydi ordan
çulsuz derler, züğürt kapitalist olur mu?
Nedense kendisini sosyalist sayanlardan
kimse ehliyet sormamaktadır. Olsa olsa
'sosyalizme sempati duyan' yani özel
deyimiyle 'sempatizan' sayılması gerekenler
ortalığı kasıp kavurmaktadırlar. Sonra solda
ve sağda hayli kalabalık olan bu çıkarcı
zümre, bütün gösterişine rağmen kim parayı
bastırırsa ona hizmet etmektedir. Ele güne
karşı, hele sağcılara karşı ayıp olmasın
diye de kabahatlar örtbas ediliyor. Kol
kırılır yen içinde.'
Artık her yerde, hangi kampın
adamı olurlarsa olsunlar bunları teşhir
etmenin, önce halka örnek olabilmek için
aydının kendisiyle hesaplaşma vakti
gelmiştir. Yazarlar da romanında hikâyesinde
şiirinde bu hesaplaşmaya girişmelidir.
Kendinden korkanlara bir diyeceğimiz yok
tabii.
(Kaynak: Oğuz Atay, Günlük,
İletişim Yayınları, 2. Baskı, S. 134)
Coşkun Büktel, Oğuz
Atay'ın bu "teşhir" vasiyetini uygulamaya
koyduğu görünen biricik yazardır. Ee, ne
demişler? Toprak işleyenin, su kullananın,
vasiyet uygulayanın.
NOT:
Bu konudaki yorumları okumak veya
yorumlarınızı eklemek için, Büktel'in ilgili
facebook sayfasını, lütfen,
TIKLAYINIZ!
|
ÖNEMLİ
GÜNCELLEME
6 Ekim 2010
Aşağıdaki notumuzla ilgili olarak, Mustafa
Demirkanlı'nın bu gece (bana ve benden başkalarına da)
gönderdiği "Faturanı ödeyebilirim" başlıklı, yine
yalan ve iftira dolu mesajı ve Demirkanlı'ya ağzının
payını (bininci kez) veren karşı mesajımı okumak için,
lütfen,
TIKLAYINIZ!
ÖNEMLİ NOT: Yayınımız her an
kesilebilir!
Türk Ticaret adlı hosting şirketinin (daha önce de sık
sık olduğu üzere, geçen ay üç gün boyunca kendi
arızaları yüzünden yayın yapamadığımız, yani 0 trafik
yaptığımız halde) aylık trafik aşım bedeli olarak haksız
biçimde ve hiçbir belgeye dayanmaksızın belirlediği 90
TL ceza bedelini ödemek niyetinde olmadığımız için,
yayınımız her an kesilebilir.
Onlar yayınımızı kesmeden önce başka bir hosting
sitesiyle anlaşma sağlayabilirsek, bize aynı adresten
ulaşabileceksiniz. Olmazsa, gelişmeleri, size (bugüne
dek fazlasıyla ihmal ettiğimiz) blogspot adresimizden
aktarmaya çalışacağız. Lütfen not alın:
www.coskunbuktel.blogspot.com.
|
29 Eylül 2010
Aşağıdaki
yazının facebook sayfasına Mustafa
Demirkanlı'nın yaptığı yorumları ve
Büktel'den aldığı nihai cevabı okumak
için,
TIKLAYINIZ!
27 Eylül 2010
  
(Mustafa Demirkanlı'nın mahkemeye verme
tehdidine rağmen...)
ÜÇÜNCÜ
BÖLÜMÜ DE YAYINLADIK:
LEMİ, AYŞENİL VE MUSTAFA ARASINDA
(TİYATROMUZUN SOMUT GERÇEKLERİNE
DAYANAN) HAYALİ BİR KONUŞMA
COŞKUN
BÜKTEL / 27 Eylül 2010
Metnin her
ÜÇ bölümünü bir arada okumak için,
lütfen,
TIKLAYINIZ! |
(Aşağıdaki
yorumlar
"mutebaki"
nick'ini kullanan Ekşi
Sözlük yazarı
Feridun Çetinkaya'ya
aittir.
Haluk Bilginer'in
hakkındaki eleştirilere
cevaben yayımladığı
"Kutsala mı Dokundum?"
başlıklı basın
açıklamasını ilgili
yorumların altında
okuyabilirsiniz.
|
BÜKTEL DİYOR Kİ:
Ortada DT'nin çektiği CD görüntüleriyle
(http://coskunbuktel.com/buktelnihayet.htm)
belgelenmiş apaçık bir iftira var. İftiraya
uğrayan tiyatro yazarına karşı açılmış ve meşhur
bir profesör olan iftiracıyı mağdur, mağdur
yazarı ise iftiracı olarak nitelemeyi
menfaatlerine daha uygun bulanların başlattığı
(Genco Erkal,
Kenan Işık, Özdemir Nutku, Tamer Levent, Yücel
Erten gibilerin katılmasıyla 1100 imzaya
ulaşmış) apaçık bir iftira ve linç kampanyası
var: (http://www.coskunbuktel.com/lincimzacilari.htm).
"Hakikati somut belge ve kanıtlar değil, kelle
sayısı belirler; madem ki 1100 kişi mağdura
iftiracı diyor ve somut belgelere üç kişiden
başka hiç kimse kulak asmıyor, öyleyse mağdur
iftiracıdır"
iddiasını tiyatro camiamıza dayatan bu 1100
iftiracı vandala karşı, tiyatro camiamızda bir
"büyük sessizlik" var:
(http://coskunbuktel.com/buktelgerizekarehberi.htm)
Tiyatromuzdaki bu büyük "kuzuların sessizliği";
şimdi birinin kuyuya bir "yavşak" taşı atması ve
"kuzuların sessizliği korosunun" bu taşı çıkarma
telaşına kapılarak (sürü kompleksi ve
refleksiyle birbiri ardından uçuruma atlar gibi)
kuyuya atlamasıyla, nihayet bozulmuş sayılabilir
mi sizce?
Sessizlik korosunun "bana ne"ci, sorumsuz
"kuzuları için küçük bir kulak küpesi:
"Kendimizi değil, sorumluluklarımızı
önemsemeliyiz." ("It
is our responsibilities, not ourselves, that we
should take seriously.") PETER USTINOV
Bence,
Bilginer'in kuyuya attığı "yavşak" taşının,
yarına kalmaya değer, tek yararlı hasılatı
(sessiz kuzuların yarattığı toz duman içinde şu
an ancak seçkin zekâlı bir "mutsuz azınlık"
tarafından farkediliyor olsa da) Feridun
Çetinkaya'nın yukarıda başlığını sunduğumuz
yazılarıdır.
"Yavşak"
tartışmasına zekâ ve sağduyu katan Çetinkaya
yazılarını okumak için, lütfen...
TIKLAYINIZ!
NOT: Bu konudaki yorumlarınızı
Büktel'in Facebook sayfasına ekleyebilirsiniz.
|
|
Linççilerin "erdem"
anlayışı (YORUMSUZ):
LİNÇÇİ ÇİĞDEM
ERKEN:
bu sayfa bu
ülkedeki en önemli, en erdemli tiyatro
adamının sayfasıdır....
(KAYNAK:
Yücel Erten'in Facebook sayfası.)
LİNÇÇİ YÜCEL ERTEN:
Aaa,
arkadaşlar şimdi gördüm bu Adem Dinç
denen
dalyarağı.
Bu
dörtvereni
engelliyorum. Siz de zaten yeteri kadar
"ortadaki
sandık sike sike usandık"
yapmışsınız.
(KAYNAK:
Yücel Erten'in Facebook sayfası.)
NOT:
Silme, kazıma, "engelleme" gibi
sansürcü ve linççi
yöntemlere karşı, üstte linkini
verdiğimiz, söz konusu
Yücel Erten
sayfasını tümüyle aynen kopyalayıp kendi
sitemizde yayınladık.
Yücel Erten
denen bu
devlet beslemesi, şımarık ve ağzı bozuk,
küstah herif, bir zamanlar DT genel
müdürüydü ve Büktel'in eleştirileri
yüzünden
Theope'yi
engellemek, bu
linççi
alçağın, en akılda "kalıcı"
marifetiydi.
YENİDEN DÜZENLEDİK!
Tüm "haltlarıyla"
|
|
|
19 Eylül 2010
İKİNCİ BÖLÜMÜ YAYINLADIK!
(Ve Mustafa Demirkanlı bu akşam telefon
açıp bizi mahkemeye vereceğini
söyledi...)
LEMİ, AYŞENİL VE MUSTAFA ARASINDA
(TİYATROMUZUN SOMUT GERÇEKLERİNE
DAYANAN) HAYALİ BİR KONUŞMA
COŞKUN
BÜKTEL / 19 Eylül 2010
Metnin her
iki bölümünü bir arada okumak için,
lütfen,
TIKLAYINIZ! |
|
Yücel Erten, kendisine "edep yahu!"
diyen Kâzım Şimşek'e karşı da sansürden
(engelleme) başka çare bulamadı.
 
COŞKUN BÜKTEL:
AKP'ye karşı somut kanıt ve
belgeler yerine kendi ilkelliğimizi
sergilemekten başka işe yaramayan bu ahmakçasına
alakasız ve iğrenç fıkralarla mücadele vermek
zorunda kalıyorsak, AKP'nin önü açık demektir.
Boku yedik demektir. Umarım bu fıkra tüm
"hayırcıların" değil, yalnızca Yücel'in ve
yandaşlarının seviyesizliğini temsil ediyordur.
YÜCEL ERTEN:
Çüktel,
bu yorumun da ancak senin düğünde damat vuran
bir dalkürek olduğunu gösterir... Şu yazdığımı
herkes bir görsün de sonra engelleyeceğim seni
hıyar aleyhisselam!...
(...)
KÂZIM ŞİMŞEK: Yücel Erten'i
Coşkun Büktel'e söyledikleri nedeniyle şiddetle
kınıyorum ve kendisinden Coşkun Büktel'den özür
dilemesini bekliyorum.
YÜCEL ERTEN: Kazım, sen
kimsin lo? "Bulunmaz" Hint kumaşlarından mısın?
(...)
YÜCEL ERTEN: Yorulmayın
arkadaşlar, ben bu tencere kapaklarından
sıkıldım. Sayfamdan siliyorum bunları. Bu
sataşmalarla sırnaşmaların varolabilme savaşı
olduğunu sanıyorlarsa, allah versin, başka
kapıya...
(...)
COŞKUN BÜKTEL:
5 Eylül 2010, 16:05
İktidarsızlık
kompleksi içinde yaşadıkları anlaşılan bu
zavallılar, sahip oldukları en küçük bir iktidar
alanında (üç-beş kişinin izlediği bir facebook
sayfasında) bile, derhal birilerini
yasaklayarak, birilerine sansür koyarak
kendilerini muktedir hissetmeye çalışıyorlar.
Birilerini “engellemek, birilerini sansür etmek,
onlara utanç yerine gurur veriyor. Kendilerini
ancak bu biçimde var edebiliyor, komplekslerini
ancak bu biçimde tatmin edebiliyor,
yaşadıklarını ancak bu biçimde
hissedebiliyorlar. Bir an için, bunların küçücük
bir facebook sayfasında değil de, tüm Türkiye’de
iktidar olduklarını düşünün! Ülkenin nasıl bir
batağa saplanacağını hayal edebiliyor musunuz?
Biz 1992′den beri yazdığımız yazılarla, o
yazılardan oluşturduğumuz kitaplarla (“Türk
Tiyatrosundan İnsan Manzaraları”, “Yönetmen
Tiyatrosuna Karşı”) ve bugün de internet
yazılarımızla bunlara karşı “sırf iş olsun
diye”, “boşu boşuna” mücadele ediyor
değildik/değiliz.
Kâzım Şimşek, engellenmesinden önce atik
davranıp, Yücel Erten'in sonradan
engelleyeceği tüm yorumları kopyaladı ve
kendi sitesinde yayınladı. Yücel'in
budayıp kuşa çevirerek (emekli
olmasından önce DT'de sahnelediği
oyunlar kadar abuk hale
getirdiği) sayfanın "son abuk hali" de;
yorumların budanmasından önceki "ilk
orijinal hali" de;
şimdi, "Hayatımın Renkleri"
başlıklı Kâzım Şimşek
blogunun
yorumculara açık ilgili sayfasında
görülebilir. Kâzım'ın ilgili sayfasına
(yukarıya da aktardığım)5
Eylül 2010, 16:05
tarihli ilk yorumu ben yaptım.
Tartışmayı tüm katılanların tüm
yorumlarıyla eksiksiz izlemek ve
yorumlarınızı "özgürce" eklemek için,
"Hayatımın Renkleri" başlıklı Kâzım
Şimşek
blogunun ilgili sayfasını, lütfen...
TIKLAYINIZ!
|
|
|
Linççilerin "sıvaları" dökülüyor:
COŞKUN BÜKTEL'İ
"KÜFÜRBAZ" DİYE NİTELEYEREK
BÜKTEL'E
KARŞI GÜYA
"TEMİZ TİYATRO"
ADLI BİR
LİNÇ KAMPANYASINA
KATILMIŞ OLAN
LİNÇÇİ
YÜCEL ERTEN
DİYOR Kİ:

Aaa,
arkadaşlar şimdi gördüm bu Adem Dinç
denen
dalyarağı.
Bu
dörtvereni
engelliyorum. Siz de zaten yeteri kadar
"ortadaki
sandık sike sike usandık"
yapmışsınız.
Bozmayın
asabınızı
bu apdestsizlere :)
(KAYNAK:
Yücel Erten'in kendi facebook
sayfası.)
NOT:
Silme, kazıma, "engelleme" gibi
sansürcü ve linççi
yöntemlere karşı, üstte linkini
verdiğimiz, söz konusu
Yücel Erten
sayfasını tümüyle aynen kopyalayıp kendi
sitemizde yayınladık.
Yücel Erten
denen bu
devlet beslemesi, şımarık ve ağzı bozuk,
küstah herif, bir zamanlar DT genel
müdürüydü ve Büktel'in eleştirileri
yüzünden
Theope'yi
engellemek, en akılda "kalıcı"
marifetiydi.
Aşağıda,
Yücel Erten'le
bugün facebook'ta yaşadığım macerayı
aynen aktarıyorum:
|
|

DÖRT
YIL ÖNCE (6 MAYIS 2006) BEN DEMİŞİM Kİ:
(...)
Demirkanlı,
“sunuşunun” ikinci paragrafına şu yalanla başlıyor
Efendim, Büktel, vakti zamanında —Rahmi Dilligil
zamanında—Devlet Tiyatroları’na sanatçı kadrosundan
girmek istemiş, oyunculuk yapmayacağına göre sanatçı
kadrosuna giremeyeceği iletildiğinde de: “Öyleyse ben
de onlardan yönetmen kadrosu isterim!” demiş.
Peki bunu kime
demişim? İstanbul DT müdürü Nesrin Kazankaya’ya... Peki
Kazankaya’ya bunu söylediğimde, Kazankaya’nın genel
müdürü Rahmi Dilligil miydi, yoksa Lemi Bilgin miydi?
Lemi Bilgin’di... Oysa Demirkanlı, olayın Rahmi Dilligil
zamanında geçtiğini özellikle vurguluyor. Dönem
belirtmek zorunda olmadığı halde, cümlenin içine iki
tire koyarak parantez açıyor ve cümlenin akışını
bozarak, anlattığı olayın -Rahmi Dilligil zamanında-
yaşandığını özellikle belirtiyor. Peki Demirkanlı bu
adi yalana niçin başvuruyor?
Bu apaçık adi
yalanın, yalandan çok daha öte, çok daha iğrenç ve sinsi
bir yönü var. Demirkanlı, bu yalanla, beni, (şu günlerde
zimmet suçundan mahkûm olmasıyla yeniden gündeme gelen)
Rahmi Dilligil ile ilişkilendirmeye çalışıyor. Oysa
“sunuşunu” yaptığı yazımda Rahmi Dilligil’in adı
yalnızca bir tek cümle içinde geçmektedir. O cümle de
şundan ibaret (anlaşılır olması için, önündeki ve
ardındaki cümleyle birlikte aktarıyorum):
“Dramaturg olarak
girmek istesem, çok daha önce girerdim. Genel
müdürken Rahmi Dilligil, eski eşim DT oyuncusu Nalan
Örgüt ve DT yönetmeni Şakir Gürzumar aracılığıyla bana
dramaturg kadrosunu teklif etmişti.
Reddetmiştim.”
Yani, Demirkanlı’nın
iddia ettiğinin tersine, ben,
Rahmi Dilligil zamanında herhangi bir kadroya girmek
için başvuru yapmadığım gibi, bana gelen teklifi
de reddetmişim. Yani, Demirkanlı’nınki yalan
değil, katmerli yalan. Dilligil zamanında benim öyle bir
başvurum varsa, Demirkanlı belgelemek zorundaydı.
(KAYNAK: Büktel,
"MUSTAFA
DEMİRKANLI
SİNSİ YALANLAR VE
TAHRİFLERLE
OKURLARI
CAYDIRMAYA ÇALIŞIYOR"
6 MAYIS 2006)
Peki demirkanlı
yukarıda belgesini bir kez daha sergilediğim dört yıl
önceki o "katmerli" yalanından (iftirasından) utanmış, pişman olmuş
ya da ders almış mı? Ne gezer!...
BUGÜN
(24 AĞUSTOS 2010)
LEMİ BİLGİN
VE AYŞENİL
ŞAMLIOĞLU'NUN
REKLAM ADI ALTINDA SADAKA VEREREK DEVLET BÜTÇESİNDEN
BESLEDİĞİ, ON PARMAĞINDA ON İFTİRA KARASIYLA,
LİNÇÇİ
MUSTAFA DEMİRKANLI,
HÂLÂ KALKMIŞ, TABİİ Kİ HİÇBİR BELGE YA DA TANIK
GÖSTERMEDEN, COŞKUN
BÜKTEL'İN,
DT'YE GİREBİLMEK İÇİN ESKİ EŞİNİ KULLANDIĞINI ÜSTELİK
BİR DE BUNU GİZLEDİĞİNİ YAZABİLECEK KADAR
ŞEREFSİZLEŞEBİLİYOR:
(...)
Coşkun Abin açıklamamış ama ben açıklayayım, eski eşinin
katkısı, ricasıyla Devlet Tiyatroları'na girecekti,
(KAYNAK: Demirkanlı,
“Lütfen benim Aşil topuğum(*) olma" ve "yakinda pembe
dizi yazmaya baslarsan valla sasirmam:)”
24 Ağustos 2010) (Sansürcü Demirkanlı, yukarıda
aktardığımız ifadesini, daha önce pek çok kez yaptığı
gibi, metinden silip çıkarabilir veya metni toptan yok
edebilir ya da linkini değiştirebilir. Garantili olması
için, Demirkanlı'nın yazısını yayınlamış olan Hilmi
Bulunmaz'ın ilgili sayfasına da link verelim:
tiyatroyun.blogspot.com)
NOT:
Devlet bütçesiyle bu şerefsiz iftiraları besleyen Lemi
Bilgin ve Ayşenil Şamlıoğlu'nun tarih taksiratlarını
affeder mi bilmem ama ben, kendi payıma affetmeyeceğim,
çünkü:
Mustafa
Demirkanlı'yı midesi kaldırabilen, Demirkanlı'dan
iğrenmeyebilen herkesten, tüm samimiyetimle,
iğreniyorum.
CB / 30 Ağustos 2010
(...)
Mustafa Demirkanlı,
umarım sözünü tutar ve bundan böyle (ismimi
vererek ya da vermeden veya kendisi başka
bir isim ardına gizlenerek veya örneğin,
hacklenmeden kurtulduğu halde aylardır bir
tek yazı yazmayan ve aslında söyleyecek bir
şeyi kalmadığı için "hacklendim" numarasına
yatmış olan, kimliği belirsiz, sanal şahıs
Burak
Caney sapığını
tekrar devreye sokarak) bana sataşmaya
kalkışmaz. Ama eğer kalkışırsa,
Demirkanlı'ya cevap vermek için bir şartım
var: Önce,
belgelediğim tüm yalanları
için ("tekrar okuyunca yanlış
anlaşılabileceğimi anladım, aslında şöyle
demek istemiştim" tarzında önemsizleştirme
gayretine girmeden)
açıkça/mertçe/Türkçe/netçe, hesap verecek ya
da özür dileyecek. Ve bundan böyle Büktel
hakkında herhangi bir suçlama yaparsa, o
suçlamayı, kanıta muhtaç kanıtlarla, salakça
iddialarla değil, Büktel'in kendi
ifadeleriyle "somut" olarak, direkt kaynak
göstererek, kanıtlayacak. Böyle yapmazsa,
bundan böyle, (Burak
Caney sapığını
asla cevaplamadığım gibi) artık
Demirkanlı'yı da cevaplamayacağım.
Ben hayatımı, onun yalnızca birkaç
saniyede uydurduğu kasıtlı yalanları
çürütmek için, günlerce kanıt belge
toplamakla, bu kanıtları mantıklı ve tutarlı
bir kompozisyon içinde okurlara sunmak için
kılı kırka yarmakla, daha fazla harcamak
zorunda değilim.
Büktel/Demirkanlı
Polemiği'ndeki yazılara rağmen
Demirkanlı'nın ne mal olduğunu hâlâ
anlamayanlar kaldıysa, zaten anlamak
istemiyorlar demektir.
Coşkun
Büktel / 24 Nisan 2007
Yukarıdaki yazının tamamını okumak
için, lütfen aşağıdaki başlığı tıklayınız:
DEMİRKANLI'YA (BİR KEZ DAHA)SON
OLMASINI UMDUĞUM CEVAP
NOT:
Benim,
onca yazıdan
sonra, artık
iftira makinası,
linççi sapık Demirkanlı
için söylenecek yeni bir şeyim yok. Ama o
sapığı bir iftira enstrümanı olarak
kullanmak üzere, reklam adı altında sadaka
vererek, devlet bütçesinden besleyenlere
(Lemi Bilgin, Ertuğrul Günay, Ayşenil
Şamlıoğlu, vb.) daha söyleyecek pek çok
şeyim var. İnadına besleyin siz bu
apaçık iğrenç iftiraları!...
Umarım, Tarih taksiratınızı affeder.
Ben, artık, Mustafa Demirkanlı'yı midesi
kaldırabilen, Demirkanlı'dan iğrenmeyebilen
herkesten, tüm samimiyetimle, iğreniyorum!
DEMİRKANLI'NIN, (önceki yazılarımla
belgelenerek mahkum edilmiş iftiralarını,
okurların balık hafızasına güvenerek bir kez
daha piyasaya sürmek amacıyla) yazdığı
son "yazıyı"(!) okumak için, lütfen,
TIKLAYINIZ!
|
|
Son sözü o söyledi ve... Hepsi susmak
zorunda kaldı
|

IRKÇILIK
BAHSİNDE, OLAN BİTENİ TÜM LİNKLERİYLE
BİR ARAYA TOPLAYIP, HEPSİ DEFOLU
"TARAFLARIN" KUSTURUCU İĞRENÇLİKLERİNİ
BELGELEYEN EN SON "TARİHİ" YAZISIYLA,
FERİDUN ÇETİNKAYA;
YALNIZCA BİR
YAZAR OLARAK İFADE GÜCÜNÜN VE
USTALIĞININ ZİRVESİNDE OLDUĞUNU
KANITLAMAKLA KALMIYOR; TÜRK TİYATRO
TARİHİNE BIRAKTIĞI TANIKLIKLA, BİR KEZ
DAHA, TİYATROMUZA EN YARARLI KATKILARDAN
BİRİNİ GERÇEKLEŞTİRİYOR.
BU YAZIDAN
SONRA, ÇETİNKAYA'NIN İFADESİYLE, "kırdığı
vazonun suçluluk duygusuyla divanın
altına saklanan çocuk gibi, sanki
susunca yediği 'ırkçılık cadı kazanı',
'iftira' ve 'sansür' haltları
unutulacakmış gibi, bu meselenin bu
şekilde örtbas edilip bir an önce
unutulmasını bekliyor"
OLAN
BİLEYCİ
KURHAN'IN, YİNE
ÇETİNKAYA'NIN İFADESİYLE, "kuyruğunu
kıstırıp susmayı tercih ettiğine" BAKILIRSA;
FERİDUN'UN YAZISI,
(ON PARMAĞINDA ON İFTİRA KARASIYLA TÜRK
TİYATROSUNUN "İKTİDAR YALAKALIĞINA
MUHALİF" DEĞERLERİNE SALDIRMAKLA
YETİNMEYİP, MENFAATLERİ ÇELİŞTİĞİNDE,
KENDİLERİ GİBİ
LİNÇÇİ
TUNCAY ÖZİNEL'E
BİLE İFTİRA ETMEKTEN ÇEKİNMEYECEK KADAR
GÖZÜ DÖNMÜŞ)
İFTİRACI LİNÇÇİLERE
KARŞI, BUGÜNE DEK YAZILMIŞ EN ETKİLİ
YAZIDIR.
***
NOT 1:
DAHA ÖNCE NELER
OLMUŞTU? DAHA ÖNCE OLANLAR SİTEMİZDE NASIL YANSIMIŞTI?
"EFENDİCE" YAZMAYA ÖZEN GÖSTEREN ÇETİNKAYA'NIN LİNK VERMEYE GEREK
GÖRMEDİĞİ
Bileyci Kurhan'ın
iftirada sınır tanımayacak kadar çılgınlaşması,
onu linççi dostları dahil tüm tiyatro
insanlarımız için, domuz gribinden bile daha
tehlikeli kılıyor
BAŞLIKLI YAZISINDA
COŞKUN BÜKTEL, BU IRKÇILIK İFTİRASINDA DA "ÇIBAN BAŞI"
OLAN, (LİNÇÇİ,
TEHDİTÇİ,
SANSÜRCÜ, FECİ FELSEFECİ*,
"BİLEYCİ
KURHAN"
YA DA ÇETİNKAYA'NIN TERCİH ETTİĞİ BİR
BAŞKA DEYİŞLE:
"ÖMER F. KURHAN")
HAKKINDA NELER DEMİŞTİ?
*"Feci
felsefeci"
Bileyci
Kurhan'ı felsefeci sanıp da
"bir
felsefeci nasıl olur da sansürü
destekleyebilir veya
sansürcü iftiracı Mustafa
Demirkanlı'nın sansür
kararını övebilir?"
diye sakın şaşırmayın!
Bileyci
Kurhan, her şeyden önce bir
tehditçidir
ve tehdit, sansürün en tehlikeli
biçimlerinden biridir.
Bileyci
Kurhan ayrıca
linç
kampanyacısıdır
ve bütün
linççiler
sansürcüdür.
(KAYNAK:Büktel,
ÇETİNKAYA'NIN "Devlet Tiyatroları
Genel Müdürü Lemi Bilgin istifa
etmelidir"
BAŞLIKLI YAZISINA SUNUŞ.)
***
NOT 2:
İŞTE IRKÇILIK İFTİRASI SKANDALIYLA
İLGİLİ coskunbuktel.com ARŞİVİ
|
|
Hem
altın değerinde
hem de bedava
|

HİLMİ
BULUNMAZ, "CANIM KARDEŞİM" DEDİĞİ TUĞRUL TÜLEK'İ SERT
ELEŞTİRMESİNE RAĞMEN; ONA (HAYAL YA DA SANAL DÜNYASINDAN
YERYÜZÜNE İNİP YERE SAĞLAM BASMASINI SAĞLAYACAK) ALTIN
DEĞERİNDE VE TÜLEK'İN BİLDİĞİ KLİŞELERDEN TAMAMEN FARKLI
BİRTAKIM HAYAT DERSLERİ VERİYOR. (UMARIM TÜLEK ÖFKEYE
VEYA KOMPLEKSE KAPILMAKSIZIN YARARLANMAYI BAŞARIR.)
NEYSE, TÜLEK YARARLANMASA
BİLE OKURLARIMIZ MUTLAKA YARARLANACAKTIR. İŞTE TADIMLIK
OLARAK KÜÇÜK BİR SEÇME:
(...)
Tuğrul
Tülek diyor ki:
"Politikanın insanları
birbirine yabancılaştıran bir şey olduğunu düşünüyorum."
Beni şaşırtıyorsun, Tuğrul! Sen bu kıt aklınla, nasıl
oluyor da tiyatro sanatıyla uğraşabiliyorsun; inanılır
gibi değil. 12 Eylül Faşizmi ve bu faşizmin günümüzdeki
gölgesi, senin gibi tiyatroyla uğraşan birini bile bu
denli "nihilist", bu denli "pasifist", bu denli
"goşist", bu denli "pragmatist", bu denli "makyavelist",
bu denli "ben işime bakarım abicimci", bu denli
"gözlerimi kaparım, vazifemi yaparımcı", bu denli "hap
yap, para kapçı" yaptıysa vay memleketin hâline!!!
Canım kardeşim, politika, insanları birbirine
yabancılaştırmaz; tam tersine insanları birbirine
yakınlaştırır. Örnekse, AKP'ye üye olanlar ve bu partide
politika yapanlar "ticaret burjuvazisi" ideolojisiyle
birbirine sıkı sıkıya yakınlaşırlar. Yine örnekse,
sahtesine üye olmamak koşuluyla, bir komünist partisine
üye olanlar, "sınıfsız bir toplum" ideolojisiyle hem
partili olarak birbirine yakınlaşırlar ve hem de bu
partinin politikası gereği, işçi sınıfıyla yakınlaşarak,
bu sınıfın bir bireyi olarak yoldaşlık anlayışını
sürdürürler.
Tuğrulcuğum, televizyon dizilerinden birazcık sıyrılıp
kendine kitap okuyabilecek bir ortam oluşturursan, (hiç
sanmıyorum ya) belki sen de politikanın insanları
birbirlerine yakınlaştıran bir iş, bir eylemlilik
olduğunu anlarsın.
Tuğrul Tülek diyor ki:
"Benim kendime ait bazı değerlerim var ve bu
değerler benim açımdan bir dünya oluşturuyor."
Nedir onlar? Ben, seninle yapılan ve tam dört sayfa
süren röportajı okudum ve bu dört sayfalık röportajda
"senin kendine ait herhangi bir değerin olduğunu" asla
görmedim. Canım kardeşim, tam dört sayfa boyunca,
osuruktan lâflar etmişsin. Seninle bu dört sayfalık
röportajı gerçekleştiren Rengin Arslan, osuruktan
sorular sormuş. Seninle yapılan bu dört sayfalık sade
suya tirit röportajı basanlar, başta
LİNÇÇİ
Mustafa Şükrü Demirkanlı olmak üzere, bütün
LİNÇÇİ
Tiyatro... Tiyatro... Dergisi ailesi osuruktan lâflarla
hayatlarını tüketiyorlar. Sen, Rengin ablan ve seni gaza
getiren herkes, Türkiye tiyatrosunun hızla, hem de
şimşek hızıyla çürümesi, küflenmesi ve ceset hâline
gelmesi için saf rolüne girerek, kapitalizmin ilelebet
muhafaza ve müdafaa edilmesi için saf tutup secdeye
varıyorsunuz.
Kendini hiç zorlama Tuğrulcuğum; dünyanın hiçbir yerinde
görülmemiş bir palavrayı önümüze sürüyorsun. Nev-i
şahsına münhasır değerler silsilesi olmaz. Her türlü
insanî değer, mutlaka gelir politika "duvarına toslar".
Tuğrulcuğum, niye kendini kuvözdeki bebek gibi görmeye
çalışıyorsun. Senin olduğunu sandığın değerlerin tümü,
daha sen dünyaya gelmeden çok önceleri, kanıksanmış
ilişkilerin sana şimdi ezberlettiği melankolik
yalnızlıklardan başka bir şey değil.
HİLMİ'NİN TÜLEK'E
BEVAVA VERDİĞİ ALTIN DEĞERİNDEKİ HAYAT DERSLERİNİN
TÜMÜNÜ OKUMAK İÇİN, AŞAĞIDAKİ ACAİP BAŞLIĞI TIKLAYINIZ:
-/*^"_'//=)(X%$&?!!!
|
|
"Sevgili Coşkun abi;
Eğer ki sanatçılar için talep beklemek
önemli değilse reyting raporları da
önemli olmamalıdır.
Madem öyle sanatçı reyting raporunu
internet sitesinde yayınlamaz.
Çok severek ve emek vererek dahi üretse
bir ürününü.
...O
reyting raporları satış garantisini
sağlayan yegane ögedir.
Reyting raporları sanatçıyı söz konusu
raporu rakamsal olarak yükseltmek için
tedbir almaya yöneltmektedir.
Reyting raporları;
Kazanç ya da kayıp hesaplaması ve
piyasayının kollanmasının ta kedisidir."
ÖZGÜR SÜLEN 12 Temmuz 2010
(Ekonomist, Yıldız Üniversitesi
Oyuncuları eski elemanı.)
Çok haklısın, Özgür!
İşte o nedenle televizyonda sanat
yapılamaz. Çünkü televizyona yapılan
işlerin tek başarı kriteri vardır.
Reyting.
Ben, bir sanatçı olarak değil, daha çok,
bir taktisyen, bir danışman olarak
çalışıyorum televizyonda... Ha,
bu arada yaptığım işin içine,
milyonlarla ifade edilen bir seyirci
kitlesi için anlaşılır ve yararlı olacak
bir şeyler koymaya çalışıyorum. Ama bu,
yaptığım işi sanat kılmaya yetmez. Ben
televizyonda sanat yapmıyorum. Yaptığım
şeyin sürdürülebilirliğini sağlayan tek
başarı kriteri reyting. O nedenle,
yapılan işin başarısını okurlara reyting
rakamlarıyla anlatıyor, başarıdaki
Coşkun Büktel payını
değerlendirebilmeleri için de,
yazdığım
sahnelerden örnekler aktarıyorum.
Yani benim sanatçılığımı lütfen kimse
yazdığım diziyle değerlendirmeye
kalkmasın! Oradaki başarı, sanatsal bir
başarı değildir.
COŞKUN BÜKTEL 13 Temmuz 2010
"Biz nasil bir ulkede yasiyoruz
:)))))
herkes degisim icinde herkes ama
Sen Coskun abi;
yakinda pembe dizi yazmaya baslarsan
valla sasirmam:)
Fazil Say danda 2020 ylinda arabesk
album bekliyorum"
ÖZGÜR SÜLEN 16 Ağustos 2010
(Ekonomist, Yıldız Üniversitesi
Oyuncuları eski elemanı.)
KAYNAK: Facebook.

THEOPE YAZARINA ANCAK SEFALET
Mİ YARAŞIR?
Coşkun Büktel
Dizileri yazmayı ve dizilerde oynamayı
reddettiğim dönemde, eleştiri yazılarım yüzünden
aforoz edildiğim ve tiyatrolara yaptığım
başvurular da kabul edilmediği için, yıllarca,
AKM'nin karşısında kitap tezgâhı açarak,
herkesin gözü önünde, seyyar satıcılık yapmış ve
oğlumla birlikte yarı aç, yarı tok yaşamakla
yetinmiştim. O dönemde bir tek kişi çıkıp da iki
satır yazarak, Theope gibi bir oyunu aforoz
etmenin ve yazarını süründürmenin insanlık dışı
bir vandalizm olduğunu kamuoyuna duyurmaya
kalkışmadı. Herkes, "bana ne", dedi. Ama bir gün
gelip kitap tezgahı açmama belediye ve polis
izin vermeyince, hiçbir gelirim kalmadı. Bu
durumda oğlumla birlikte açlıktan ölmeyi tercih
etseydim, kimsenin itirazı olmayacak, kılı
kıpırdamayacak ve herkes, "ölmeyi kendi seçti,
bana ne", diyecekti.
Ne var ki, ben ölmek yerine, oğlumun da
oyunculuk yaptığı, dördüncü yılına girecek
başarılı dizi
"Arka Sıradakiler"de, idealist bir
öğretmenin öyküsünü anlatarak, dört yıldır,
hayatımda ilk kez iyi para kazanıp oldukça rahat
bir hayata kavuştuğum için, şimdi bana kızıyor,
beni pembe dizi yazarı olmakla suçluyorlar.
Sanki ölmediğim için ayıp ettiğimi
düşünüyorlarmış gibi, artık, "bana ne" demiyor,
benden hesap soruyorlar. Hem de sırf
linççi
alçaklar değil, beni seven
"dostlarım" da...
CB / 17 Ağustos
2010
|
|
BÜKTEL'İN NOTU
15
Ağustos 2010:
Mustafa Demirkanlı adlı
sahtekâr, sitemizin tabelasındaki
yeni ve bu dönem için çok daha
gerekli şiarımızın (sloganımızın) sonunda (bir
yıldan fazla süredir) yer almakta
olan mavi asteriks (*)
linkini tıklayarak, önceki "tabela
şiarımıza" (tabela sloganımıza) ulaşabileceğini bilmiyor.
Önceki şiarımızın
"Türk Tiyatrosundan İnsan
Manzaraları" adlı
kitabımızda defalarca
tekrarlandığını dolayısıyla onu
ortadan kaldırmayı asla
düşünemeyeceğimizi ve günün birinde
kafamıza saksı düşüp de onu
kaldırmayı düşünsek bile o şiarımızı
sonsuza dek ortadan
kaldıramayacağımızı bilmiyor.
Sahtekâr Mustafa, sözünü ettiği
önceki şiarımızın tam ifadesinin ne
olduğunu bile bilmiyor. (Ya da
aslında domuz gibi biliyor ama,
okurlar Google'da bulamasınlar diye
tam ifadeyi yazmak yerine başka bir
şey yazıyor.) Önceki şiarımızın tam
ifadesi şudur:
"İnsanları ismimi ve isimlerini
vermeden suçlayacak kadar alçak
değilim."
Yazdığı konuda hiçbir şey bilmeyen,
araştırıp öğrenmeye gerek görmeyen,
on parmağında on karayla kasten,
alçakça, psikopatça iftira atarak,
aşağıda aktardığımız yazısında
Büktel'in önceki şiarını
"sitesinden yok
ettiği"ni
söyleyen (yani
Kış ortasında
"Bahar Temizliği"
yaptığını
iddia ederek Büktel'e iftira eden); bu apaçık
iftirayı telaffuz ederken
kösele suratında en küçük bir utanç
belirtisi görülmeyen; okurları
Büktel hakkında dezenforme etmek
uğruna her türlü iğrençliği göze
aldığı fark edilen; zavallı sahtekâr
Demirkanlı'yı eleştirmenin bir
anlamı ve yararı bulunmadığını
biliyoruz. O nedenle biz bu
yazıları, bir sahtekar psikopatı
rehabilite etmek amacıyla değil; onu
reklam adı altında sadaka vererek
besleyip büyüten ve üstümüze salıp
bize musallat eden iktidar
temsilcisi "bürokratları" (Ertuğrul
Günay, Lemi Bilgin,
Ayşenil Şamlıoğlu,
Orhan Alkaya,
vb gibi)
eleştirmek ve okurları aydınlatmak
amacıyla yayınlıyoruz.
GÜNCELLEME (14 Ağustos 2010)
Bir
alt kutudaki (henüz bir hafta önce
yayınladığımız)
başlıklı belgeli habere karşı
dilini kedi yutmuş gibi susmaktan
başka çare bulamayan, onlarca kez
belgelenmiş sahtekârlığını
bir kez daha belgelemiş olmamızdan
zerre kadar utanmayan
"yüzsüz"
Demirkanlı; kendisiyle ilgili
yazdıklarımıza cevap veremeyince, bu
kutuda anlattığımız fıkraya cevap
vermiş.
"HİPNOZLA
7 GÜNDE İNGİLİZCE ÖĞRENMİŞ" BİRİYLE KISA
SOHBETİM
başlıklı fıkramızı, −iğrenç bir
mizanpaj ve fıkra metnimizde
bulunmayan onlarca anlamsız ve
gereksiz ve dikkat çelici bölme
çizgisi (/) ekleyip tahrif ederek−
yayınlayan,
linççi sansürcü
Demirkanlı; sansürcüler
için gayet doğal olarak, metnin
aslına link vermeye elbette ki
kalkışmamış.
Ama zavallı sahtekârımızın asıl
niyeti bizim fıkramızı yayınlamak
olmadığı için, (linççilerin kirli
yöntemlerini kullanmaya asla
tenezzül etmeyeceğimizi artık herkes
öğrendiği halde, belki buna inanacak
birkaç dangalak hâlâ bulunur
umuduyla) söz konusu fıkramızın
başına (orta zekâlı hiçbir okuru
kandırması mümkün olmayan) şu
ahmakça yalanları ekleyerek, "ben
sahtekâr olabilirim ama sen de benim
kadar yalancısın" mesajını vermeye
çalışmış:
C.B.: Adımı vermeden ve adını
vermeden eleştirecek kadar alçak
değilim.
“Adımı vermeden ve adını vermeden
eleştirecek kadar alçak değilim.”
mealinde bir şiarı vardı Sayın
Büktel’in, bu cümleyi sitesinden yok
ettiği için aklımda kaldığı kadar
nakşettim. Sayın Büktel, “Bu yalan,
aynen bu cümleyi ispat etsin, bir
jeep” demeden önce “Orijinal
kaynağı” görünür kılar tabii ki,
sitesi 2 gündür sorun yaşıyor,
soldaki linkler kullanılmaz durumda,
kayıtlar tabii ki elimizde, ama
bunlar önemli değil, suç unsurlarını
yok etmeye çalışıyor şu sıralar,
devam etsin. Önemli olan, “adını
vermeden” eleştirmeyen Büktel’in
kimi eleştirdiğini anlayanlara bir
yarışma sorusu; Aşağıdaki metinde
Büktel’in kimi eleştirdiğini anlayan
ilk 3 kişiye -Televizyona iş
yapmadığımız, altın ticaretiyle
uğraşmadığımız için- ancak Tiyatro…
Tiyatro… Dergisi’nin 5 yıllık
aboneliğini veriyoruz. Jeep’ler
filan bizim rüyamıza bile giremiyor,
okurlarımız da hayal etmesin.
MUSTAFA DEMİRKANLI
(KAYNAK:
http://tiyatrodergisi.com.tr/yazi.php?hng=205)


"HİPNETOR"
Bir Büktel fıkrası
Bir tiyatro kokteylinde, "İngilizce'yi
Hipnozla 7 Günde Öğrenin" programına
katılmış ve 7 günde İngilizce öğrenmiş
biriyle tanıştım.
"What is your name?" diye sordum adama.
Bön bön yüzüme baktı.
"Soruyu anlamadınız mı?" diye sordum.
"Galiba İngilizce bir şey sordunuz, di
mi?" diye karşılık verdi.
"Evet," dedim, "İngilizce konuşalım diye
basit bir şey sordum."
"Maalesef, burada İngilizce konuşamam,
Coşkun Bey!" dedi.
"Nasıl yani? Burası kalabalık diye
utanıyor musunuz?"
"Yok canım ben çok sosyal bir insanımdır
Coşkun Bey, kalabalığı severim."
"E, öyleyse niye burda İngilizce
konuşamıyorsunuz?"
"Şey! İngilizce'yi hipnozla
öğrendiğimden, İngilizce konuşabilmek
için hipnoza girmem gerek. Ama
hipnetorum burda değil."
"Hipnetor mu? O kim?"
"Kurs hocamız. Bizi hipnoza sokan...
Kendine 'hipnetor' diyor."
"Anlıyorum... Hocanız kendine gerçekten
zengin çağrışımları olan bir isim
seçmiş." dedim ve daha fazla samimi olma
tehlikesini bertaraf etmek için,
kalabalık arasında bir tanıdığımı görmüş
gibi yaparak adamın yanından hızla
uzaklaştım.
CB / 11 Ağustos 2010
|
|
GÜNCELLEME 3:
7 Ağustos 2010
Mustafa Demirkanlı, bizim yayınımızdan
sonra, sitesinde bir yıldır yüzsüz ve
imzasız olarak yayınladığı
“Hiç
Çıldırma Bre Büktel!”
başlıklı
yazıdaki orostopolca iftiraların altına
iki gün önce kendi imzasını atmak,
yazının (bir yıldır boş duran) yazar
çerçevesinin içine kendi fotoğrafını
koymak zorunda kalmıştı.
Ama her sıradan okurun bile kalleşçe,
orostopolca yazılmış somut iftiralardan
ibaret olduğunu kolayca görebileceği
nitelikte olduğu için, bizim ibret
verici bir belge olarak ana sayfamızda
virgülüne dokunmadan yayınlamaktan
çekinmediğimiz
“Hiç
Çıldırma Bre Büktel!”
başlıklı yazının altındaki imzasını,
sahtekâr Demirkanlı ancak 24 saat
tutabildi. Dünkü güncelleme yazımızdan
sonra sahtekâr Demirkanlı, tekrar zikzak
yaparak, yazıyı yeniden imzasız ve
sahipsiz bıraktı. Yazar çerçevesinden
çıkardığı kendi fotoğrafının yerine ise
"yüzsüz" bir siluet koydu.
Demirkanlı psikopata bağladığı için, bu
güncellememizden sonra ne yapacağını
kestirmemizin olanağı yok. Yazıyı, daha
önce pek çok kez yaptığı gibi tamamen
silip sansür edebilir. Yazının altına
bir başkasının imzasını atabilir. Yazar
çerçevesinin içine, bir dansöz, bir
penis, bir ördek, bir çömlek ya da ne
bileyim bir gergedan koyabilir. Ya da
bir zikzak daha yapıp ismini ve resmini
yeniden koyarak yazıyı yeniden
sahiplenmeye karar verebilir. Yazıyı
silip yerine, "espri" olsun diye
"Ufo'lar Coşkun Büktel'i Kaçırdı"
biçiminde bir manyak haber veya ne
bileyim, örneğin, "Mustafa Demirkanlı
onurundan kalan son kırıntıları satıyor!
Yok mu arttıran?" diye yeni bir "çığlık"
ilanı koyabilir. Bir psikopatın ne
yapacağını önceden tahmin etmek mümkün
de değil, gerekli de değil. Merak eden
okurlar sahtekâr psikopatın bundan sonra
neler yapacağını haberimizin ilk
bölümünde verdiğimiz linkten takip
edebilirler.
Peki, biz bu yazıyı neden yazıyoruz?
"Yüzsüz" iftiracıların imzasız
yazılarına yer verdiği ve bu vahim
sahtekârlığı sulandırmak gayretiyle
olmadık taklalar attığı sırf bu
haberimizdeki belgelerle bile apaçık
kanıtlanabilen; bir yalan makinasından
daha üretken bir yalancı ve iftiracı
olduğu,
"Demirkanlı Yalanları"
başlıklı sayfamızda onlarca belgesiyle
görülebilen; Türk tiyatrosunun yakasına
(Hilmi Bulunmaz'ın çok isabetli
ifadesiyle) "Kırım Kongo kenesi gibi
yapışmış" bu sahtekâr linççiyi,
reklam adı altında sadaka vererek,
iktidar, neden 20 yıldır besliyor? 20
yıldır Türk tiyatrosunun kanını emip
damarlarına sahtekârlık zehri zerkeden
bu zavallı psikopata klinik yardım
yerine, neden nakdi yardım yapılıyor?
Tiyatral medyamız iktidardan beslenmek
amacıyla yayın yaptığı için, bizim somut
kanıt ve belgelerimizi ortaya koyarak,
iktidara bu soruları soramıyor. Aslında
tiyatro medyasının
linççi yöneticileri,
iktidara bizim somut kanıtlı haklı
sorularımızı sormak yerine, 20 yıldır
iktidardan beslenmeyi başarmış bu
sahtekâr psikopatın dümen suyuna girmeyi
ve onun (kendilerini de eleştiren Büktel
ve Bulunmaz'a karşı) tezgâhladığı
iftira ve linç kampanyasına
bile katılmayı tercih ediyorlar. Yani
tiyatral yayın yapanların genel linççi
karakteri göz önüne alınıp onların
merceğinden bakıldığında, aykırı görünen
şey,
"yalan makinasından daha seri
yalan üreten bu sahtekâr psikopat"
olmuyor; tam tersine, linççi
yayıncıların merceğinden bakıldıkta, belgeli, kaynaklı,
linkli, bilimsel yayın yapan dürüst
insanlar (Coşkun Büktel, Hilmi Bulunmaz,
Feridun Çetinkaya) "aykırı"
görünüyor.
Örneğin azılı ve
tehditbaz linççilerden
Ömer Faruk Kurhan (daha yaygın adlarıyla
"Feci Felsefeci Kurhan"
ya da
"Bileyci Kurhan")
bu aykırılık nedeniyle çok kızdığı
(aslında ırkçılığın baş düşmanı olan)
Feridun Çetinkaya'yı ırkçılıkla
suçlayabiliyor (Bkz).
Mantık ya da ahlakın pabucunu böylesine
çirkefçe dama atmış bu
iftiracı linççi Kurhan
tayfası (ya da suçlarıyla birlikte
tarihe gömmeye ve kirli yüzlerinin
belgeleriyle dolu arşivlerini yok ederek
unutturmaya çalıştıkları İATP-G
çetesi) on yıl boyunca "tacizci" diye
damgalayıp aleyhinde kampanya açarak
binlerce imza topladıkları (Bkz)
(Bkz)
(Bkz)
(Bkz)
(Bkz)
(Bkz)
Mehmet Esatoğlu'yla bir gün içinde
barışıp kucak kucağa gelebiliyorlar.
Esatoğlu kimseden özür dilemediğini,
tacizci olduğunu kabul etmediğini bize
söylediğine göre, Feci Felsefeci Bileyci
Kurhan'ın İATP-G çetesi üyelerinin ve
tacize uğradığını yazmış bütün o
kızların, on yıllık iftira kampanyası
için Esatoğlu'ndan özür diledikleri
anlaşılıyor; ama "taciz diye, taciz
diye" on yıldır başlarının etini
yedikleri insanlar en küçük bir açıklama
yapılmaya veya özür dilenmeye lâyık
görülmüyorlar.
Oysa, Esatoğlu'na karşı taciz
kampanyasına imza vermedikleri için BGST
sitesinde yayınlanan ilgili yazısında
Esra Aşan, Büktel ve Bulunmaz'ı bile
suçlamıştı:
"Tavır
almakta zorlanılmasının nedenlerinden
biri Esatoğlu’na tacizci diyebilmek için
ortada ‘yeterli' kanıtın olmamasıymış.
Mesela, tiyatrocu Hilmi Bulunmaz bu
nedenle net bir tavır almakta
zorlandığını dile getirirken; Coşkun
Büktel’in vicdanı Esatoğlu’nun tacizci
olduğunu söylese de yeterli kanıtları
olmadığı için net bir tutum alamıyor.
Mağdurların yaptığı açıklamalar yeterli
bulunmuyor; çünkü Esatoğlu’nu taciz
pratiklerini gerçekleştirirken
belgeleyen bir kanıt yok. Taciz
karşısında taraf olmak ve Esatoğlu’nu
daha fazla onore etmemek için nasıl bir
kanıt arandığını bilemiyorum."
İyi de o zamanlar Barış Manço Kültür
Merkezi'nde sunuculuk yapmasına bile
tahammül edemediğiniz Esatoğlu'yla şimdi
kucak kucağasınız, yan yanasınız, aynı
masadasınız! (Bakınız:
Esatoğlu'yla, Esatoğlu'na
karşı taciz kampanyası açmış iftiracı
linççilerin aynı masadaki "işbirliği"
fotoğrafı.) Ne oldu
bütün o suçlamalar? Ne oldu bütün o on
yıllık kampanya? Siz kucaklaştınız ve
konuyu kapattınız, öyle mi? Utanmaz
Herifler!... Madem ki, siz karşılıklı
anlaştınız, halka bok yemek düşer, di
mi? On yıl boyunca tacize karşı imza
kampanyalarıyla, taciz suçlaması
yazılarıyla meşgul ettiğiniz,
BarışaRock'u sabote edip ocağına incir
dikmek pahasına (Bkz)
kan davasına yönelttiğiniz, taciz gibi
son derece ciddi bir konudaki
duyarlıklarını sömürüp aldatarak
imzasını aldığınız insanlara (kamuoyuna)
bok yemek düşer, di mi? Onlara bir
paragraflık "açık, sarih, belirgin ve
net" bir açıklama bile borçlu
değilsiniz, di mi? Halka hesap verilmez,
halktan "biçimine getirip" oy (imza)
alınması yeterlidir, di mi?
Bir de kalkmış bizi küfürbaz olmakla
suçluyor, linççi orospu çocukları!...
Sizin
iftiracı,
linççi,
tehditçi ve iktidar
destekli bir "örgütlü melanet" olmanız
sorun değil, bizim belgeli iftiracılara,
sahtekârlara "orospu çocuğu" dememiz
sorun, öyle mi? Ulan sizin sıfat
beğenmemeye ne hakkınız var, dangalak
herifler?!... Geri zekâlı, psikopat
vandallar!... Bize ancak Rahibe Teresa
"küfürbaz" derse ciddiye alıp saygı
duyarız. Siz kendinizi Teresa mı
sanıyorsunuz, linççi teresler?!...
Evet,
tiyatro dediğimiz mafyanın
yuvası olmuş bu iğrenç bataklığın
sivrisinekleri, halka, tiyatro sanatına
ve "gerçek" sanatçılara zarar verdikleri
halde; sayıca kalabalık oldukları için,
iktidar temsilcileri tarafından
(Ertuğrul Günay, Lemi Bilgin, Ayşenil
Şamlıoğlu,
Orhan Alkaya
gibi "bürokratlar" tarafından)
destekleniyor ve besleniyorlar.
Beslenemeyenler de, boynunu kırıp
beslenme fırsatının (veya sırasının)
gelmesini bekliyor; bu arada, "kemiği"
hak etmek için, bu eleştirileri
yapabilecek vicdan ve cesarete sahip
birkaç adama karşı
linç ve
iftira kampanyaları
düzenliyor; kanıtsız, belgesiz,
kaynaksız, linksiz ve çoğu zaman da
imzasız, kalleş yazılarla, hakikat
yanlısı bu birkaç istisnai insana karşı
iftiralarla dolu yazılar yayınlıyor; ve
en acısı, bu iftira yazılarını
yayınlayan site sahibi psikopata,
Ertuğrul Günay, Lemi Bilgin, Ayşenil
Şamlıoğlu,
Orhan Alkaya
gibi "bürokratların" reklam adı altında
sadaka vermesini sağlıyorlar.
Biz yayınlanan yazılardaki iftiraları
ibret verici birer belge olarak teşhir
edince ne oluyor? O iftiralardan
korkmadığımızı gören sahtekâr psikopat,
bu sefer, internete kendi elleriyle
koyduğu o iftira yazılarını, silmeye,
değiştirmeye, tahrif etmeye, (Feridun
Çetinkaya'nın nefis yazısının, en az
yazı kadar nefis başlığında dendiği
gibi) Kış ortasında
"Bahar Temizliği"
yapmaya koyuluyor.
Keşke küfürbaz olsaydım da gerçekten
küfredebilseydim (küfür neymiş
gösterebilseydim) bu sahtekâr orospu
çocuklarına... Bana karşı imzasız
yazılarla belgelenmiş iftiralar yayan
sahtekârlara orospu çocuğu derken,
onlara torpil yapıyor, iltimas
geçiyormuşum gibi bir duyguya kapılıyor
kendimi kötü hissediyorum.
GÜNCELLEME 2
6 Ağustos 2010:
(Lemi Bilgin,
Ayşenil Şamlıoğlu,
Orhan Alkaya,
vb gibi "bürokratlar" tarafından reklam
adı altında sadaka verilerek suni yemle
beslenen) sahtekar Mustafa
Demirkanlı'nın, aşağıdaki GÜNCELLEME
yazımızda sözü edilen sahtekârlıklarını,
yayınladığımız suçüstü fotoğraflarına
bakarak okurların kendileri bulabilirler
diye düşünmüş, yorgunluk nedeniyle ayrı
bir açıklama yazmaya üşenmiştik.
Bugün metnin içine bir GÜNCELLEME
bölümü ekleyerek, sahtekâr Mustafa'nın
sayfada yaptığı sinsi tahrifatı, kolay
algılanır bir liste halinde tek tek
sıralayarak, daha önce savsakladığımız
sorumluluğumuzu yerine getirdik.
Eklediğimiz sahtekârlık listesini okumak
için, lütfen...
TIKLAYIN!
GÜNCELLEME:
Aşağıdaki yayınımızdan "sonra", Mustafa
Demirkanlı, iftiracı "Yüzsüz"ün bir
yıldır imzasız duran yazısını,
okurlarını "uyarmaksızın", sessizce,
gizlice, kendi ismini koyarak imzaladı.
Link verdiğimiz sayfada daha bir sürü
suç unsurunu aklınca örtbas ettiğini
sanan sahtekâr Mustafa'nın bu son
alçaklığını, bu kez fotoğrafla
belgeledik:
KAÇIRMAYIN!
BİR
"YÜZSÜZ"DEN, BÜKTEL'E "HODRİ MEYDAN!"
Lemi Bilgin
ve
Ayşenil Şamlıoğlu'nun
reklam adı altında sadaka vererek suni
yemle beslediği
Mustafa Demirkanlı'nın
internet sitesinde...
Theope
yazarı
Coşkun Büktel'e
"imzasız" yazılarla, kanıtsız,
belgesiz, kaynaksız, linksiz biçimde,
aklına estiği gibi iftira eden
"yüzsüzler", hâlâ cirit atıyor.
Herif hem imzasını saklayacak kadar
"yüzsüz" korkağın teki, hem de
yazısının sonunda "Hodri meydan el
mi yaman bey mi yaman görelim Coşkun
Efendi!" diye meydan okuyor.
Gündemin sıkışık olmadığı bu sıcak yaz
günlerinde, "iftiracı yüzsüz"ün
“Hiç
Çıldırma Bre Büktel!”
başlıklı yazısını, ibret verici bir
"belge" olarak, ana sayfadan ve
virgülüne dokunmaksızın, tam metin
olarak yayınlamayı; "kimlerle karşı
karşıya" olduğumuzun bir kez daha
"belgelenerek" (her zamanki gibi:
Mutlaka karşı tarafa linkle
"belgelenerek") bir kıl daha netleşmesi
bakımından yararlı gördük:
iFTİRACI "YÜZSÜZ"ÜN METNİNİN SONUNDA
"BÜKTEL'İN NOTU" BAŞLIKLI BİR BÖLÜM
BULACAKSINIZ!
|
Yazan:
"YÜZSÜZ"
Kaynak:
Mustafa Demirkanlı'nın internet
sitesi
“Hiç Çıldırma Bre
Büktel!”
Coşkun Büktel çıldırmış durumda. Ruhunun
kirliliğini yansıtan kirli gri sitesinde
sarı beyaz kırmızı Çingene çadırı gibi
kocaman upuzun cümlelerle haykırıyor,
kükrüyor, tehditler savuruyor ne yapacağını
şaşırmış gibi dolaşıyor.
Mustafa Demirkanlı'nın sitesinde daha
önce kullanılan ve tam da yerini bulan
gamalı haçlı kolajını sanki bir suç
unsuruymuş, bir hakaretmiş gibi veriyor.
Yahu Büktel dur bir sakin ol.
Ne var şimdi bunda neden yadırgıyorsun?
Neden bu küplere binmelerin?
Ne ektinse onu biçiyorsun, mahsulün
hayırlı olsun!
Sen kimsenin ehemmiyet vermediği bir
iftira ile bir hocayı senelerce suçlamadın
mı?
Sana hak vermediğini söyleyenlere
faşizanca baskı kurmaya çalışmadın mı?
Hem delil var deyip hem yasal yollara
başvurmak yerine çamur at izi kalsın
yöntemini denemedin mi?
10 yıllık çabana rağmen insanların senin
deli saçması iddianı çok da mantıklı
bulmaması ile çıldırıp etrafa baskı yapmadın
mı?
Senelerce sözde delil diye giyotin gibi
kullandığın video kaydını kendi adınla
yayınlamaya çekinip sonra Burak Caney adıyla
yayınlatmadın mı?
Ya da her kim ise bu Burak Caney, o
bulup yayınladıktan sonra ancak yayınlamadın
mı? Ve pek bir sarıldığın delilin olan
videonu da yayınlamana karşın hala sana hak
verenlerin sayısı bir elin beş parmağını
bile bulabildi mi?
Sen değil misin bir hocaya attığın
iftira ile ve koparmaya çalıştığın fırtına
ile baskıcı, despot faşist kimlik
sergileyen?
Sen değil misin belden aşağı iftiralarla
bana türlü iftiralar atıp bunu da pişkinlik
örneği göstererek mutlu mesut kamera
karşısında anlatan?
Sen değil misin Hilmi Bulunmaz'ı
kışkırtıp, tetikçi gibi insanların üstüne
salan?
Sen değil misin yalan haberlerin üstüne
atlayıp, yalan olduğu belgelense de pişkince
görmezden gelen?
Cevap hakkını hiçe sayıp "Hilmi'ye
yayınlama" dedim diye verdiğin talimatla
faşizan despot anti-demokrat kimliğinle
övünen?
Sen değil misin insanların cevap hakkını
engelleyip, çöp kutularına attık diye
alçakça, faşistçe, despotça davranan?
Sen değil misin küfürlerle, sövgülerle
O...Ç.... ları hakaretleriyle gri ruh sıkıcı
sitenin manşetlerini dolduran?
Sen değil misin sırf sana hak
vermiyorlar diye tiyatro örgütlerine kara
çalan, lakap takan?
Sen değil misin emitasyon (çünkü antik
yunan çağında yaşamadın günümüzde Antik
Yunan yazmak olsa olsa emitasyon olur)
Theope'nle kendi kutsal kitabını yaratan ve
bu kutsal kitabına tapınmayanları topa
tutmaya kalkan?
Sen değil misin üç kuruşluk bilginle hiç
anlamadığın anlayamadığın sosyalizme, 60
gençliğine, 70 gençliğine hakaretvari burun
kıvıran?
Sen değil misin bütün bu ruh halinle
faşizmi ruhunun derinliklerinden kusan?
Neden şimdi bu gocunma?
Neden despot, baskıcı, ben merkeziyetçi,
faşist, sansürcü, dezenformasyoncu, iftiracı
ve küfürbaz kimliklerinden söz edilince
rahatsız olman? Yarattığın, yaratmaya
çalıştığın bu değil miydi? İçindeki canavarı
sen besleyip büyütmedin mi? Bu canavar sana
sevgili, jeep, şöhret olarak değil de
finalde kötü bir dizide senaristlik ve
binlerce insanın nefreti ve sadece 3-5
dosttan ibaret bir yaşam getirdiyse bize ne?
Bütün bunlar sensin! Yüzleşmek istesen
de istemesen de sen! Var git şimdi ister
aynaya bak, istersen gri sitende biraz daha
nefret kus daha da çirkinleş!
Kimseyi de tehdidinle korkutamıyorsun
bilmiş ol!
Coşkun Büktel, küfür, sövgü, tehditle
insanları yıldıramayınca şimdi de mahkemeye
vereceğim imasıyla insanları katılmaktan
alıkoymaya çalışıyor. Bir despota da ancak
böyle yeni bir tehdit yakışırdı. Ver bakalım
mahkemeye Coşkun Efendi, bakalım hakimler
somut, açık, aleni küfür ve iftiralara,
somut o...ç...’na mı değer verecek yoksa 11
yıl öncesinin sözlüğünden atılmış mecazi
anlamlı zorlama küfürleştirme çabana mı?
Hodri meydan el mi yaman bey mi yaman
görelim Coşkun Efendi!
İftiracı bay
"Yüzsüz"ün yazısını Demirkanlı sitesindeki
orijinal sayfasında okumak için, lütfen
aşağıdaki linki tıklayınız:
Mustafa Demirkanlı'nın internet
sitesi
BÜKTEL'İN NOTU:
İftira
yandaşlarının
1100 imzaya
ulaşmasına rağmen, iftiraya karşı çıkanların
"bir elin beş parmağını
bile"
bulamadığı konusunda, iftiracı bay "Yüzsüz"
haklıdır. Ama bu gerçek, (kelle sayısı çokluğu
somut
kanıtları
örtbas edemeyeceğinden) iftiranın
"iftira"
olduğu gerçeğini değiştirmediği için; iftiraya
karşı çıkabilenlerin "bir
elin beş parmağını bile"
bulamamış olması ancak şu anlama gelmektedir:
Türk tiyatrosunda "yüzsüzlerin"
iftirayı da içeren iğrenç etkinliklerine karşı
çıkabilecek kadar vicdan sahibi olan, "insan
gibi" insanların sayısı ancak
"bir
elin beş parmağı"
kadardır. Ben, Coşkun Büktel, o beş parmaktan
biri olmakla, Theope'yle gurur duyduğum kadar
gurur duyuyorum. Utanması gereken yüzlerce
kişinin utanmayacak kadar "yüzsüz" olmasıyla ise
ilgilenmiyorum.
İftiraya karşı çıkmayarak "yüzsüzlere" bana
karşı koz vermiş olan dostlarımdan biri gelip
de, hiç utanmadan, "Coşkun niye aleyhinde 1100
imza toplandı?" diye beni suçlamaya cesaret
edebilmiş olsaydı; ona yalnızca, Henry David
Thoreau'nun Ralph Waldo Emerson'a verdiği ünlü
cevaba benzer bir cevap vermekle yetinirdim:
"Ahmet, üç beş imza da niye senin aleyhinde
toplanmadı?"
Neyse ki, dostlarım, ürkek olsalar bile,
dangalak olmadıkları için, yüzsüzlerin yaptığı
gibi, o imzalar yüzünden beni suçlamaya
kalkışmıyorlar.
Aslında, çevreye pek fazla renk veremeseler
bile, o imzayı atan 1100 kişinin en azından 1090
tanesi de, en azından bugün itibariyle, "Biz ne
halt ettik de, elin iftiracı linççilerinin
ipiyle bu bok kuyusuna indik" diye dövünerek,
başını hangi taşa vuracağını belirlemeye
çalışıyor.
CB / 4 Ağustos 2010
|

Fazıl Say,
twitter'da,
"Türk halkının Arabesk yavşaklığından
utanıyorum"
demiş. Tepkiler gelince, "yavşak"
sözcüğünün "bit yavrusu"
anlamına geldiğini söylemiş ve twitter
hesabını kapatmış. Yani Fazıl Say'ın
asıl demek istediği şuymuş:
"Türk halkının Arabesk bit yavruluğundan
utanıyorum."
FAZIL SAY'IN (EĞER VARSA) DEHASININ,
ELLERİNDE BAŞLAYIP ELLERİNDE BİTTİĞİNE
İNANIYORUM.
Fazıl Say'ın arabeske karşı olması ve
halk dalkavukluğu yapmayışı hoşuma
gidiyor ama aynı Say'ın tepkiler gelince
geri adım atmasından ve çifte
standartlı, oryantal kafa yapısından
nefret ediyorum. Kendisi Nâzım'a yapınca
sansürden yana olup, başkaları kendisine
yapınca sansüre karşı olma
kıvraklığından (yavşaklığından)
iğreniyorum:
Bakınız:
http://www.coskunbuktel.com/cb2007_2.htm
|
|
BİR İDDİA:
Aslında o dönemde çok yaygın olan bu
söylentiyi Sartre'ın da desteklediğini
okumak beni şaşırttı. Ne var ki şuna
dikkat etmek gerekiyor. Sartre
biyografisini yazan Denis Bertholet,
Sartre'ın tırnak içindeki ifadelerini,
(İsrailli bir tarihçi profesör olduğunu
öğrendiğim) Ely Ben-Gal'in 1992'de (yani
Sartre'ın ölümünden 12 yıl sonra)
yayınlanmış bir kitabından aktarıyor.
Yani iddia Sartre'a yaşarken değil,
ölümünden sonra mal edilmiş. CB
SARTRE, O CESEDİN
CHE OLMADIĞINI SÖYLÜYOR:
"NE ÇEHRE NE VÜCUT CHE'NİNDİ. EMİNİM,
CASTRO DİKTATÖRLÜĞÜNÜ ELEŞTİRMESİNDEN
SONRA, HAVANA'DA ORTADAN
KALDIRILMIŞTIR."
|

Denis Bertholet'in (İthaki
Yayınları tarafından 2009'da Türkçe'si
yayınlanmış) "SARTRE" adlı, büyük boy 640
sayfalık biyografisinin 538. sayfasından Zühre
İlkgelen çevirisiyle, aktarıyoruz:
(Sartre'ın CB) Küba'ya yolculuğunu iptal
etmesinin asıl nedeninin Castro ve rejiminin onu
düş kırıklığına uğratmış olmasını ileri sürenler
olmuştur. Bu sorun karşısındaki tutumu açık
değildir. Özel çevresinde Castro'yu bir gangster
gibi anlatır. Che Guevara birkaç ay önce
öldürülmüştür. Sartre Bolivya'da teşhir edilen
ceset olayının bir aldatmaca olduğuna inandığını
söyler. "Ne çehre ne vücut Che'nindi. Eminim,
Castro diktatörlüğünü eleştirmesinden sonra,
Havana'da ortadan kaldırılmıştır."*
(Sartre'ın sözlerini vurgulayan
benim. CB)
*
Ely BEN-GAL,
"Mardi, chez Sartre. Un Hebreu a Paris
(1967-1980)" Paris, Flammarion, 1992. Sayfa
138.)
|
|
"Bu ezik Coşkun Büktel"
"TAKMA İSİMLİ" MEÇHUL
VE KALLEŞ
VANDALLARIN COŞKUN BÜKTEL'E (VE HİLMİ
BULUNMAZ'A) YÖNELİK KARALAMA
FAALİYETLERİ
Uludağ Sözlük'ün "coşkun büktel"
sayfasında (system error)
yazıyor:
kendini bir halt sanan, sanki millet
onun sorunlarıyla çok ilgileniyormuş
gibi sitesini silme yaptığı polemiklerle
dolduran, eserleri kısmında theope
dışında bir bok gösteremeyen herifcik.
arka sıradakiler de oğlu oynuyor diye
kasım kasım kasılır, senaryo doktorluğu
gibi dünyada eşi benzeri görülmemiş bir
iş yapar.
bizim bildiğimiz senaryo danışmanlığı
vardır, o da böyle sitelerde ''aha ben
yaptım'' gibi inanılmaz pespaye,
inanılmaz derecede görmemişlik kokan bir
şekilde deşifre edilmez.
yandaşı olan diğer küfürbazla, özdemir
nutku gibi türk tiyatrosunun önemli
isimlerine ''orospuçocuğu'' demekten
zerre gocunmamaktadırlar.
haklarındaki tüm kınama kampanyalarına
katıldığım için sitesinde birkaç defa
adım geçer bu zevatın.
burada söylüyorum, küfürbazın tekisin
büktel. saygı verilmez, hakedilir
unutma.
|
|
KÖRLER KÖRLERİ İZLİYOR-2
"Körler Körleri İzliyor-1"i okumak için
TIKLAYINIZ!
|
  
Çevirmen Sevgi
Sanlı'ya ve onu "izleyen" Adam Yayınları ve İş
Bankası Yayınları editörlerine (Ruken
Kızıler ve Alkan İnal) göre:
Bernard Shaw,
"2 Kasım 1954'te aramızdan ayrıldı."
Dünyanın tüm
"ciddi" kaynaklarına göre ise:
Bernard Shaw,
"1954'te"
değil, 1950'de aramızdan
ayrıldı.
1) Sevgi
Sanlı, Bernard Shaw'dan çevirdiği üç
oyunu, 1982'de,
"Seçilmiş Oyunlar 1" başlığıyla Adam
Yayınları'nda yayımladı.
2) Adam
Yayınları, 1992'de,
"Seçilmiş Oyunlar 1"in 2.
baskısını yaptı.
3) Sevgi
Sanlı, 2004'te, söz konusu üç oyuna bir
oyun daha ekleyerek,
"Dört Oyun" adıyla, kitabın üçüncü
baskısını, bu kez İş Bankası Kültür Yayınları
arasında yayımladı.
4) İş
Bankası Yayınları, 2010'da,
"Dört Oyun"u
bir kez daha yayınlayarak, kitabın dördüncü
baskısını gerçekleştirmiş oldu.
Kitabın yukarıda belirttiğimiz
tüm baskılarında Sevgi Sanlı'nın 1982'de ilk
baskı için yazdığı "önsöz" kullanıldı ve
1982'den beri otuz yıl boyunca, tüm editör ve
düzeltmenler o "önsözün" somut yanlışlarına bile
"sadık kaldılar" ki Bernard Shaw'un
ölüm tarihiyle ilgili yukarıda belirttiğimiz
somut yanlışlık da bunlardan biriydi.
Ne dersiniz? "Dört Oyun" adlı
kitabın 2010 baskısının künyesinde adları
"editör" olarak geçen (yani "yanlışları
düzeltmek" için İş Bankası'ndan yıllardır maaş
almakta olan)
Ruken Kızıler ve Alkan İnal,
otuz yıldır sürmekte olup tüm internet ortamını
da dezenforme eden (Shaw'un ölüm tarihiyle
ilgili) bu fahiş hataya dikkat çektiğim için,
sizce, bana teşekkür edecekler mi?
Hiç sanmıyorum. Neden mi? Çünkü
tecrübelerim bana, kültür "işlerinden" ekmek
yiyen insanlarımızın, "hata düzeltenlerden" hiç
hoşlanmadığını, hatta "hata düzeltenlerden"
nefret ettiklerini öğretti.
"Körler Körleri İzliyor"
serimizin 30 Mart 2007 tarihli
ilk yazısında, bir
başka fahiş hatayı düzelttiğimiz zaman, o
hatanın failleri
Tuncer Cücenoğlu,
Üstün Akmen ve Mitos
Boyut Yayınları, hatırlanacağı üzere, bize
teşekkür etmek yerine, bizim hakkımızda bir
linç
kampanyası düzenlemeyi uygun
bulmuşlardı. Yine hatırlanacağı üzere,
akademisyen olduğuna bin şahit gereken linççi
profesör(!)
Nurhan Tekerek de,
kendisine somut yanlışlarını gösteren, hatta
parmak hesabı öğreten Hilmi Bulunmaz'a teşekkür
etmek yerine, Bulunmaz'ı mahkemeye vereceğini
söylemişti (Bkz).
Yine azılı linççilerimizden Üstün Akmen'in,
somut bir yanlışını düzeltmiş olan Feridun
Çetinkaya'ya "Teşekkür ederim!" demek yerine,
"Mal bulmuş mağribi!" dediği, belgeli bir
hakikattir (Bkz).
Bir tür linççiler karargahı
olarak işlev gören (ve lince imza atmayanların
iyi kabul görmediği, yazarlar listesine şöyle
bir göz atmakla bile anlaşılan) linççi
Cüneyt Yalaz
yönetimindeki
linççi Mimesis
dergisinin internet sitesinde de, Bernard
Shaw'un Sevgi Sanlı çevirisi "Dört Oyun"unu
tanıtan bir sayfa yapılmış (Bkz).
Tabii ki, (zaten öteden beri Boğaziçi
Üniversitesi'nin, tiyatro sanatının ve gençliğin
yüz karası olarak tanıdığımız) konjonktüre bağlı
olarak bazen taciz(!), bazen küfür(!)
karşıtı olmakla iştigal eden Mimesis'çi
vandal
linççiler; insanlarımızın,
"hata düzeltenlerden" hiç hoşlanmadığını, hatta
"hata düzeltenlerden" nefret ettiklerini
bildikleri için olsa gerek, kör taklidi yapıp
körleri izleyerek, "Dört Oyun" kitabındaki
apaçık ve somut editör hatasını görmezden
gelmeyi, yani (tiyatro "piyasasında" kötü
kişiler olarak tanınmaktansa) bu kez de Bernard
Shaw hakkındaki otuz yıllık dezenformasyonla,
okurlarını bir kez daha "zehirlemeyi" tercih
etmişler. E, herhalde Mimesis'çilerin yayıncılık
ilkeleri, "küfürbaz" dedikleri Büktel'in
yayıncılık ilkeleriyle aynı olamazdı, değil mi?
COŞKUN BÜKTEL / 17 Temmuz 2010
|
|
Sovyet protokol görevlileri Rusya'yı
ziyaret eden Jean-Paul Sartre'ı nasıl
enayi yerine koydu?
|

Sartre
ile Beauvoir’ın Sovyetler’e yaptığı 1962
gezisinden Coşkun Büktel'in seçtiği bazı
enteresan notlar
(...) Sartre, Yazarlar Birliği’nin birinci
sekreteri ve Sovyetler Birliği Komünist Partisi
merkez komitesinin ve Dünya Barış Hareketi
Konseyi’nin üyesi olan şair Aleksis Surkov ile
tanışıp yakınlaşır. Köy kökenli bir romancıyla
tanışmak ister. (...) Simonov kolhozları
eleştirel sözlerle anlatmış olan E. Doroh’la
tanıştırır onu; Doroh Sartre’ı Rostov’a götürür.
Fakat yerel makamlar öyle her şeye burnunu
sokanlardan hoşlanmadıkları için önce bu
ziyareti reddederler, sonra da her dakika
peşlerinde dolaşan “resmi” görevliler tüm
sorulara politikacı ağzıyla yanıt verirler,
Doroh ve köylü dostlarıyla herhangi bir diyalog
kurulmasını özenle engellerler. Sartre çok
öfkelenir. Bu koşullarda gezilemez. Moskova’ya
dönmek ister. Yetenekli bir genç şair olan
Voznesenski ile tanışmak ister. “Onunla bir
rastlantı sonucu gar peronunda karşılaştık”
(Simone De Beauvoir, La Forse des Choses,
cilt II, s.464) Sartre’a heykeltraş
Neyzvestniy’den söz ederler; sanatçının
atölyesine davet edilir. Tass Ajansı’na verdiği
demeçte eski temcit pilavını ısıtıp Batı
üzerinde faşist tehdidin yükselişini dile
getirmekte tereddüd etmez. Tartışma ve
buluşmalara biraz da turizm ekleyip Leningrad ve
Kiev’i ziyaret ederler.
(...)
Sovyetler Birliği’ne gidişi abartılı bir şaka
gibi olmuştur. Eskiden kolaydı. Sartre’ın önüne
o genelgeçer törensel kabuller, söylevler,
düzenlenmiş ziyaret ve buluşmalar numarası
sürülüyordu. Sartre artık bunlara alışık olduğu
için birtakım istekler dile getirmektedir. Şimdi
durum çok daha naziktir. Bir yabancı, kim olursa
olsun, ülkeye girdiği andan çıktığı ana kadar
sürekli izlenmekte ve denetim altında
tutulmaktadır. O yabancı Sartre gibi özgür olma
iddiasında biriyse, hiçbir şey fark etmemesi
için birçok ince kurnazlığa başvurmak
gerekmektedir. Rostov’da Sartre’ın hiddetlenmesi
üzerine koruyucu melekleri yöntem değiştirmeye
karar verirler. Bunu rehberliğini ve
çevirmenliğini yapan kadının raporundan
anlıyoruz: “Bu olay gösterdi ki, Sartre’la
çalışırken kalıplaşmış protokol ziyaretlerinden
kesinlikle vazgeçmek gerekir. (...) kendisinin
ziyaret programı öyle düzenlenmelidir ki, sadece
karşılaşmak istediği kimselerle karşılaştığına,
sadece görüşmek istediği konuları görüştüğüne
inanmalı, kısaca programını kendisinin
saptadığını sanmalıdır.” (Ewa Berard-Zarzycka,
Sartre et Beauvoir en U.R.S.S, s.165.)
İşte garın bir peronunda Voznesenski ile
karşılaşması, o gerçekten şaşılası rastlantının
nedeni. Sovyetler’deki doğallığın şu iyiliği
vardır ki, her zaman konukların beklentilerine
yanıt verir.
Yine de bu iyice yağlanmış çarkın içine bir kum
tanesi kaçmıştır. (...)
KAYNAK: Denis
Bertholet, "SARTRE", çeviren: Zühre İlkgelen,
İthaki yayınları, Haziran, 2009. S. 485-487.
|
|
Mümin Zındık
adlı meçhul bir şahsın, dün gece yarısı,
bir taşa sarılı olarak penceremizden
içeri fırlattığı mesajı, virgülüne
dokunmadan yayınlıyoruz:
NOT: Allahtan pencere açıktı da camlar
filan kırılmadı. Kimse merak etmesin.
|
Linççiler,
“üç küfürbaz” olarak niteledikleri Yaşar Kemal,
Can Yücel ve Ece Ayhan’a karşı “Temiz Edebiyat”
kampanyası düzenlemeye
niyetlendi
BUNU YAZAN:
MÜMİN ZINDIK
Sayın Coşkun Büktel;
Linççiler, geçenlerde Karaca
Tiyatro'da, Yaşar Kemal, Can Yücel ve Ece Ayhan
üçlüsünün küfürleri konusunda tartışmak üzere,
bir toplantı yaptılar. Tartışmaya yalnızca
linç
kampanyasının "ana sponsoru"
niteliğindeki (sayıları otuzu bulmayan) en
saygın (yani en "azılı".
CB ) kişiler katıldı. Tartışma,
linççileri maalesef
("?!!") ikiye böldü. Birinci grup, Coşkun
Büktel ve Hilmi Bulunmaz adlı "iki küfürbaz"
aleyhinde nasıl "Temiz Tiyatro" adlı bir
kampanya başlattıysak; şimdi de, Yaşar Kemal,
Can Yücel ve Ece Ayhan adlı "üç küfürbaz"
aleyhinde "Temiz Edebiyat" kampanyası
başlatmamız gerekir, diyordu.
İkinci grup ise, ilk kampanya fiyaskoyla
sonuçlandığına göre, 1100 imza listesini bütün
linççi sitelerden, yani "yandaş sitelerden",
silip yok etmek zorunda kaldığımıza göre; şu an
birinci fiyaskoyu unutturmaya çalışmak yerine
ikinci bir fiyaskoya kalkışmanın hiç gereği yok,
diyordu.
Birinci grup (demokratik linççiler), ikinci
grubu (Makyavelist linççileri) kimilerinin
küfürlerine itiraz ederken kimilerinin
küfürlerine göz yummakla, Büktel ve Bulunmaz'a
haksızlık etmiş olmakla, ayrımcılık ve
tutarsızlıkla suçluyordu. İkinci grup
(Makyavelist linççiler) ise, zaten ilk
kampanyada bir fiyasko yaşanmışken, sırf
hakkaniyetli davranmak adına ikinci bir
fiyaskoya yol açılmaması gerektiğini; hak,
eşitlik, tutarlılık, vatan, millet, Sakarya, vb.
gibi soyut kavramlar uğruna somut menfaatlerin
gözden çıkarılamayacağını savunuyordu.
Neyse ki, Makyavelist linççilerin, demokratik
linççileri ikna etmesi pek uzun sürmedi ve "üç
küfürbaza" karşı "Temiz Edebiyat" kampanyasından
vazgeçildi. Alınan kararın özeti şu: "Tiyatromuz
kesinlikle temiz olmalı... Ama edebiyatımız,
temiz olmasa da olur."
Bilginize!...
Mümin Zındık
(Bir dost)
|
|
"İkinci Geliş" adlı romanımızın "iyi
saatte olsunlara" karşı verdiği
hayretengiz mücadele
Epizot: 3
|

İŞ BANKASI
KÜLTÜR YAYINLARI,
"İKİNCİ GELİŞ"İ ÇOK
BEĞENMİŞ OLAN İSHAK REYNA'NIN GENEL YAYIN
YÖNETMENLİĞİ DÖNEMİNDE,
"İKİNCİ
GELİŞ"İ HANGİ TUHAF GEREKÇELERLE REDDETTİ?
Lütfen...
TIKLAYINIZ!
|
|
 
"SABAHATTİN
ALİ", TUNCER CÜCENOĞLU'NUN "ELİNDE KALDI"
Coşkun Büktel
(...) Biz, Tuncer
Cücenoğlu'yu beğenmek için, bir insanın, "gerçek yaşı kaç
olursa olsun, tiyatral yaşının ergenlik (sivilce sıkma) dönemine
denk geliyor olması gerekir" derken, laf olsun torba dolsun
diye konuşmuyor, bu yargımızı, oyun metinlerinden çıkarılmış
belge ve kanıtlara dayanan bilimsel yazılarla destekliyoruz.
(Örneğin bakınız:
"Çığ Aslında Nedir Neyi
Sarsıyor?",
"Körler Körleri İzliyor".)
Bizim yazılarımız orta yerde dururken, Tuncer Cücenoğlu ya da
Cücenoğlu'yu beğenen herhangi bir ademoğlu o yazılar karşısında
yıllardır gık diyememişken; bir tiyatro akademisyeni için,
"Tuncer Cücenoğlu iyi bir yazardır" diye bir cümle kurmak, o
akademisyenin tiyatral yetkinliğini bir hayli "kuşkulu"
kılacağından, oldukça risklidir. Bu riski göze alan Sema
Göktaş'ın tiyatral yetkinliğini elbette değil ama, cesaretini
kutluyoruz.
Büktel'in yazısının tamamını
okumak için, lütfen,
TIKLAYINIZ!
LİNÇ KURBANI SABAHATTİN ALİ, DÜŞMANLARI KARŞISINDA TEK "ACZİNİ"
İTİRAF EDİYOR:

"Biz
hiçbir zaman, düşmanlarımızın bize karşı kullandıkları silahları
kullanamayacağız. Çünkü bu silahlar, bizim elimizi
süremeyeceğimiz kadar kirli ve korkakçadır."
SABAHATTİN
ALİ (Kaynak: Merhumpaşa.
2. sayı, 16 Ekim 1947. Ayrıca bakınız: "Markopaşa Yazıları ve
Ötekiler" Cem Yayınları, 1986. Sayfa 128.)
———————————
Aşağıdaki fotoğraftaki ayıcığı
ve o ayıcığın önemini, Alpay İzbırak'tan başka kaç kişi fark
etmiştir?
Ben fark etmemiştim. CB.


Bugün
(18 Ağustos 2010)
ölen Alpay İzbırak'tan Hadi Çaman'a:
"GELMEYİM YANINA..."
Alpay İzbırak
4 Ocak 2008
Ne oluyoruz yahu !...
Hadi Çaman, kendine gel…
Oyuncuların kıtlığına kıran mı girecek be !…
Daha Savaş’ın ‘elveda’sına kafamı yatıramadan, hastane
köşelerinde senin haberini duydum…
Tamam, çıkıyormuşsun bugün hastaneden…
Haydi, gene “yırttın” deli herif, çok sevindim…
Kaç gündür ‘Net’te, o gazete senin, bu gazete benim, kötü bir
şey duymayayım diye deli gibi dolanıp, durmaktaydım….
Bana bak, kafan karışıktır senin yanındaki ayıcığı unutma orada,
bak bu çok önemli…
Neyse, oğlun, hastanesine kaldırıldığın üniversitenin öğretim
üyelerinden, unutursan sahiplenir oyun(cağını) getirir yanına…
Bana bak oğlum; kaç dinozor kaldı geriye senin gibi, haydi çabuk
ayaklan ve hemen dön işinin başına, seni ‘Sahne’nin
karanlığından başka bir şey paklamaz…
Çabuk yak ışıklarını, gelmeyim yanına…
Söylettirme, dellendirme beni…
İzbırak'ın blogundan aktardığımız
yazının orijinal kaynağını görmek için, lütfen,
TIKLAYINIZ!
———————————

Oğuzcan Önver
yazdı:
THEOPE
ÜZERİNE MÜTEVAZI DÜŞÜNCELER...
Lütfen,
TIKLAYINIZ!
———————————
"CHE İNCİLERİ"
Hilmi Bulunmaz, bu kez de,
Cücenoğlu'nun "Che" oyunundan çıkarılmış yalnızca bir tek somut
örneğin dilbilimsel analizini yaparak; Tuncer Cücenoğlu'ya
niçin dünyanın en dezestetik, en klişe, en beceriksiz yazarı
olduğunu iki kere iki dört kesinliğiyle gösterip, hem
Cücenoğlu'na hem de okurlara paha biçilmez bir estetik dersi
vermekle kalmıyor; okurlara (en azından bana) gürültülü
kahkahalar attıran gayet eğlenceli bir metin de üretmiş oluyor.
Yalnız, en çok ona yarayacak bir
metin olduğu halde, Cücenoğlu'nun Hilmi metnine kahkaha
atabileceğini hiç sanmıyorum. Mizah duygusu ameliyatla alınmış
gibi kendine gülme yeteneği sıfır olan Cücenoğlu'nun, Hilmi
metnini, bırakın komik bulmayı, eğlenceli bile bulacağını pek
sanmıyorum. Ama dediğim gibi, Hilmi'nin metni, yine de en çok
Cücenoğlu'nun işine yarayacak.
Lütfen, tıklayınız:
LİNÇÇİ Tuncer Cücenoğlu'nun "Che incileri"


Hilmi Bulunmaz, kötü kalpli aç
kurdu iyi kalpli ninesi sanan dünyadan habersiz Kırmızı Başlıklı
Kız'a kurdun kanlı dişlerini gösterir gibi;
(Özdemir
Nutku'nun Theope iftirasını Nutku'nun
yanı başında baş sallayıp keyifle desteklemiş ve böylelikle
Theope yazarını gıyabında ve kapalı kapılar ardında kalleşçe
engellemiş) iftiracı
linççi Tuncer Cücenoğlu'yu "iyi kalpli bir
öğretmen" sanan dünyadan habersiz Ataol Behramoğlu'na,
Cücenoğlu'nun
kanlı ve çürük dişlerini gösteriyor.
Bu
hayat dersini, sakın...
KAÇIRMAYIN!
———————————

TÜRKİYE'DE
TANIK
KORUMA PROGRAMINDAN
YARARLANARAK KİMLİĞİNİ GİZLEMEK, KİMLER İÇİN GEREKLİDİR?
1. Mafyaya karşı
açıklama yapacak tanıklar için...
2. Tiyatro insanlarını "isim
vererek" eleştirecek şahıslar için...
COŞKUN BÜKTEL
2 Ağustos 2010
melih bey, keşke ben
de sizin gibi tiyatrodan birşey beklemiyor olsaydım o zaman
ismimi rahat rahat açıklayabilirdim. ancak tiyatro ile hayatını
kazanan biri olarak tiyatro hayatımın bitmesinden, kapıların
bana kapanmasından korkarım...
fakat sedat karaman ismini bu isme ait bir mail adresi ile kendi
ismim olarak bu sitede, forumlarda, haber sitelerinde
kullanmaktayım. yani ben internette sedat karamanım. bunu bir
tanık koruma programı gibi görün isterim."
Başlıkta gördüğünüz iki şıkkın
birincisini, herkes biliyor, herkes söylüyor. Ama Türk
tiyatrosuyla ilgili ikinci şıkkı, yine herkes bildiği
halde, bilmezden geliyor ve yalnızca Hilmi Bulunmaz, Feridun
Çetinkaya ve Coşkun Büktel gibi, sayıları bir parmağı kopuk bir
elin parmak sayısını geçmeyecek bazı insanlar söylüyor.
Türk tiyatrosu dediğimiz
camia için, Feridun Çetinkaya,
"tiyatro oligarşisi" dedi;
Hilmi Bulunmaz
"Şimşek hızıyla kirlenen Türkiye tiyatrosu" dedi;
Acar Burak Bengi, "Koca bir
serap" dedi...
Ben ise,
örneğin, Ağustos 1997'de yazdığım "Sanata Evet Diyen
Vandallar" başlıklı yazımın bir yerinde, şunları söylemişim:
"Ama herkes derken seyirciyi
kastetmiyoruz tabii. Tiyatro, sinema ve Kültür Bakanlığı
çevresindeki bir tür menfaat birliğini, bir tür
mafyayı
kastediyoruz. Tiyatro artık seyirci için değil,
kültür mafyası
için yapılıyor."
(KAYNAK: Coşkun Büktel,
"Türk Tiyatrosundan İnsan Manzaraları",
İstanbul, 1998. Sayfa 305.)
Yani Türk tiyatrosu dediğimiz, "şimşek
hızıyla kirlenen" "serabı", "oligarşiyi", "menfaat birliğini" ya
da "mafyayı", ancak "bir parmağı kopuk bir elin parmak sayısını
geçmeyecek sayıda" bazı insanlar, hiç korkmadan, adlarını
gizlemeden, açıkça eleştiriyor.
Peki diğer eleştirenler ne yapıyor? Bu
gerçek eleştirileri görmezden gelerek, işe sıfırdan başlıyor, ve
Türk tiyatrosu denen mafyayı kızdırmaktan olabildiğince
sakınarak (bazen tüm sakınmasına karşın, kaza eseri olarak,
mafyayı kızdırmaktan yine de kurtulamayarak) eleştirir gibi
yapıyor. Bu tür "kazalara" uğramak ihtimalinden dehşete düşen
bazıları ise, en ilımlı eleştirilerini bile, "neme lâzım"
diyerek, takma isimle yayınlamayı uygun görüyor ve gerçek
isimlerini verdiğiniz insanları takma isimle suçlamanın adilik
sayılma-masını dileyerek, şöyle diyor: "bunu
bir tanık koruma programı gibi görün isterim."
Takma isimli Sedat Karaman, kendisini
"tanık koruma programıyla" güvenceye almak gereğini duyduğuna
göre, tiyatromuzda isim vererek eleştiri yapmanın mafyayı
eleştirmek kadar riskli bir iş olduğunu dolaylı olarak belirtmiş
ve o riski göze alan "gerçek" eleştirmenlerden Coşkun Büktel'in,
Türk tiyatrosuna ilişkin 1997 tarihli "mafya" saptamasını,
farkında olarak ya da olmayarak) desteklemiş oluyor.
Sedat Karaman takma ismiyle yazan meçhul
şahıs, Melih Anık'ın bir yazısına eklediği yorumlardan birinde
diyor ki:
melih bey, keşke ben
de sizin gibi tiyatrodan birşey beklemiyor olsaydım o zaman
ismimi rahat rahat açıklayabilirdim. ancak tiyatro ile hayatını
kazanan biri olarak tiyatro hayatımın bitmesinden, kapıların
bana kapanmasından korkarım...
fakat sedat karaman ismini bu isme ait bir mail adresi ile kendi
ismim olarak bu sitede, forumlarda, haber sitelerinde
kullanmaktayım. yani ben internette sedat karamanım. bunu bir
tanık koruma programı gibi görün isterim."
Biz ise diyoruz ki:
Türk tiyatrosunun umutlu bir geleceği
olacaksa, o gelecek umudunu yaratan şey, elbette ki,
("tiyatromuzdan sağladığı veya sağlayabileceği menfaatleri
kaybetme endişesiyle malul") meçhul şahısların mücadele
yöntemleri değildir. O umudu yaratan şey, mafyayı
kızdırmaktansa, mafyanın suyuna gitmeyi tercih eden, mülayim
İstanbul efendilerinin nasihatleri de değildir. O umudu yaratan
şey, "bir parmağı kopuk bir elin parmak sayısı" kadar da
olsalar, (mafyaya açık isimleriyle çatır çatır kafa tutan,
mafyayı teşhir ve kepaze etmekten korkmayan) gerçek
eleştirmenlerin, hiçbir şeyi görmezden gelmeksizin, yalnızca
kanıtlı, belgeli ve bilimsel olmakla yetinmeyip "açıkça, mertçe,
Türkçe" de yazılmış olan, kitaplaşmış ve kitaplaşacak eleştiri
yazılarıdır.
Sedat Karaman takma ismiyle yazan meçhul
şahsın, hiçbir koşulda efendiliğini bozmayan, çelebi eleştirmen
Melih Anık'la girdiği polemikte daha neler dediğini ve
isimlerini vererek kimleri eleştirdiğini görmek için,
lütfen...
TIKLAYINIZ
(NOT:
Umarız, iftiracı
ve linççi
yayıncı Can Törtop, Karaman'ın eleştirilerini, bizim bu
yayınımızdan sonra, bazen bu tür durumlarda yaptığı gibi, yine silerek sansür etmeye kalkmaz.)
———————————
"YENİ
TİYATRO" DERGİSİNİN 20. SAYISI KİTAPÇI RAFLARINA (İSTANBUL'DA) ULAŞTI... BİR-İKİ
GÜN İÇİNDE, UMARIZ, ANADOLU'YA DA ULAŞIR
Peki sansür var mı?

Sema Göktaş'ın Coşkun
Büktel'le yaptığı röportajda, ilk bakışta bir tek sansür dikkatimizi çekti:
Turgay Nar'ın "Çöplük" adlı oyununda, kendisinin "Çöpte Adam Var" adlı oyunundan
bazı ögeleri intihal ettiğini (çaldığını) söyleyen Gülcan Zebek Kay'ın adı,
röportajda yanlış olarak Şükran biçiminde geçmişti. Daha sonra doğrusunu
bildirdiğim halde, Sema Göktaş ismi çıkarmış. Oysa yanlış bile olsa o ismi
çıkarmamalıydı. Yerine ya doğrusunu ya da aynen yanlışını koymalıydı. Sonradan
Şükran'ı Gülcan olarak düzeltirdik olur biterdi. Ama sansür yapmamış, kimsenin
adını gizlememiş olurduk.
Sema Göktaş'ın başka bir sansürüne ilk bakışta rastlamadım. Ama Gülcan (ya da
Şükran) adının sansür edilmesi, metni daha "sıkı" bir incelemeden geçirmemi
gerektiriyor. Sonucu daha sonra bir kez daha açıklayacağım.
Umarım, röportaj sıfır sansürle yayınlanır; şartım buydu.
CB / 29 Temmuz 2010
———————————
arşiv
PEKİ LİNÇÇİLER NE DİYOR?
Coşkun Büktel
10 Aralık 2009
Bizim, karşı görüşü okurlardan saklamayan, karşı görüşün orijinal
sayfalarına link vermekten
korkmayan,
kanıtlı,
belgeli,
kaynaklı,
dayanaklı,
bilimsel
yazılarımıza karşı;
"belge soğukluğu"ndan
mustarip
iftiracı linççiler;
bilimselliği filan hiç takmaksızın; kanıt, belge, kaynak, dayanak göstermek gibi
onur ve bilimsellik gereklerine asla yanaşmaksızın; karşı taraf olan bizim
gerçek görüşlerimizin yanlışlığını (o görüşlerin gerçek kaynaklarına link
vererek) kanıtlamayı ise akıllarından bile geçirmeksizin; kısacası, bir tık daha
entel görünümlü cümleler kurmak dışında, mahalle dedikoducusu o bıyıklı
kocakarıların seviyesini aşmaya hiç kalkışmaksızın;
içerdiği
belgeli iftiradan
bile utanmaksızın, ("imza attığımdan haberim yok" diyerek imzasını çekip
linççilerin ne mene sahtekarlar olduklarını belgelemiş) Nedim Saban'dan, İhsan
Ustaoğlu'dan, Pelin Akil'den ve başkalarından arlanmaksızın;
hâlâ kalkmış; sırf (büyük çoğunluğu imal edilmiş imzalardan ve aldatılmış ve
aldatıldığını açıklamaya korkarak "ahmak" olmak yerine "iftiracı ve linççi"
olmayı yeğlemiş mağdurlardan oluştuğu anlaşılan) 1100 kişilik kelle sayısına
dayanarak, kelle sayısının
belgelenmiş gerçekleri
bastıracağını ve güneşi bile sıvayacağını sanarak;
o orostopolca yazılmış
iftiracı linç bildirisini
ve linç kampanyasını savunmaya çalışıyor, tiyatral iktidarın tabuları aleyhinde
"gerçek
muhalefet"
yürüten biricik insanlara karşı tezgahlanmış bu beceriksiz
linç iftirasıını
savunmanın tek tük, bir-iki yazıyla sınırlı kalan o nafile çabası içinde ve o
asılsız ispatsız, dedikodu formatıyla, bakın ne saçmalar üretiyorlar:
BURAK CANEY
SAPIĞINI BULUNMAZ VE BÜKTEL'E YAMAMAYA ÇALIŞAN "ŞAŞKIN"
LİNÇÇİ
3.
ABDÜLHAMİD'DEN, ANCAK BALIK KAVAĞA ÇIKARSA VEYA GÖKTEN KEMİK YAĞARSA
GERÇEKLEŞEBİLECEK "FIKRA LAZI ZEKASI ÜRÜNÜ" BİR KEHANET:
"Yakında Hilmi Bulunmaz'ın
yayınlarında Burak Caney'i köşe yazarı ya da Coşkun Büktel’in dizisinde oyuncu
olarak görürsek gerçekten
şaşırmayacağız."
(KAYNAK: Ertuğrul Timur,
"Bir Kampanya'nın Ardından", 9 Aralık 2009.)
———————————
Hakikati hak ettiği
dozda, "ağız dolusu" söylemek yerine "yumuşatmanın" hakikati bir ölçüde örtbas
etmek anlamına geleceğini bilen gerçek yazarlarımız; konuşurken iktidarın
belirlediği nezaket kuralları içinde kalarak, steril ve "zararsız" olmayı asla
kabul etmiyor.

Yaşar Kemal:
“Orospu Çocuğu,
beni Amerikan parasıyla satın mı almaya çalışıyorsun. Siktir, git!”
(KAYNAK:
Milliyet)
Ayrıca bakınız:
Ece Ayhan:
“Orospu çocukları, leş kargaları”
(KAYNAK:
Asım Bezirci/"İkinci
Yeni Olayı")
Can Yücel:
“Bizim köyde
göte göt denir.”
(KAYNAK:
Sezen Aksu/NTVMSNBC
ya da tüm internet)
———————————

1968 Altın Mikrofon
Yarışması birincisi İlhan Telli, Hadjidakis'in '68'lerde müzik listelerinde
fırtına gibi esen
"Noble Dame"
adlı bestesini, 1972'de
"Sensizlik"
adıyla Türkçe'ye uyarlamış.
Ortak tutkumuz "Noble Dame"
sayesinde, kısa süre önce dost olduğumuz İlhan Telli'nin
"Sensizlik" adlı parçasını dinlemek için, lütfen,
tıklayınız:

"Sensizlik"
———————————
Asım Bezirci'nin "İkinci Yeni Olayı" kitabında yazdığına göre (Tel
Yayınları, 1974. Sayfa 147) Ece Ayhan okurlar için,
"orospu çocukları, leş kargaları"
demiş. Aman bizim mutaassıp
linççiler duymasın! Herifi derhal "küfürbaz" ilan ederek,
"Temiz Edebiyat" adına 1100 kişi
birden gidip törenle mezarına işeyebilirler.
Hatta o kelimeleri linççilerin
yaptığı gibi "o. çocukları" şeklinde kısaltarak sansür etmeksizin kitabına
aldığı için Asım Bezirci'nin de "mundar" olduğunu iddia ederek, Bezirci hakkında
da bir "iyilik" düşünebilirler.

Feridun Çetinkaya, Ece Ayhan'ın "Sırtlanlar Üzerine" söylediklerini bulup
internet sitesinde yayınlamış. Ece Ayhan'ın suçlamalarını okumak için, lütfen...
TIKLAYINIZ!
———————————
HİLMİ BULUNMAZ, BU DEVLETE VERGİ
VEREN BİR BİREY OLARAK VATANDAŞLIK HAKKININ VE SORUMLULUĞUNUN GEREĞİNİ YAPIP DT
PANOLARINA SAHİP ÇIKMAYA...
VE PANOLARIN TİYATRO AMAÇLI KULLANILMAK YERİNE KAPİTALİST MARKALARIN
REKLAMLARINDA KULLANILMASINA KARŞI DURMAYA...
VE DT'DEN REKLAM ADI ALTINDA VERİLEN SADAKA UĞRUNA DENETİM GÖREV VE
SORUMLULUĞUNU SİKTİR EDİP BU TALANA GÖZ YUMARAK OKURLARINI EŞEK YERİNE KOYAN
ASALAK TİYATRO DERGİLERİNİ TEŞHİR ETMEYE...
DEVAM EDİYOR.
ÖZCESİ: BULUNMAZ,
TİYATRO SANATINI AVANTA KAPISI OLARAK GÖREN LİNÇÇİ DERGİ
SAHİPLERİNİN PİTBULL GİBİ YAPIŞTIĞI İKİ YAKALARINI (DT'NİN KAPALI OLDUĞU YAZ
MEVSİMİNDE BİLE) BIRAKACAK GİBİ GÖRÜNMÜYOR.

Türkiye Cumhuriyeti Kültür ve Turizm Bakanlığı Devlet Tiyatroları
Genel Müdürlüğü İstanbul Devlet Tiyatrosu reklâm panosunu büyük şirketler
kullanıyor
...ve bu duruma
LİNÇÇİ
Tiyatro... Tiyatro... Dergisi,
LİNÇÇİ
Sahne Dergisi,
LİNÇÇİ
Mimesis Dergisi,
LİNÇÇİ
TEB Oyun Dergisi,
LİNÇÇİ
Kavuklu Dergisi,
Yeni Tiyatro Dergisi
asla karşı çıkmıyor!
Devamını okumak için , lütfen...
TIKLAYINIZ!
———————————
DEMİRKANLI'NIN "TİYATRO TİYATRO" DERGİSİ, "ÇOK
ÜNLÜ KİŞİLER"İ KAPAK YAPMA ÇABASIYLA DİKKAT
ÇEKERKEN...

İhsan Ata, Mustafa Demirkanlı'nın "ÇÜK" merakını
eleştiriyor.
Lütfen,
TIKLAYINIZ!
NOT: Anlaşılacağı üzere, birçok başka
kaynakta ve link verdiğimiz İhsan Ata metninde
olduğu gibi, "ÇÜK", bizim metnimizde de,
İngilizce'deki "VIP"in Türkçe karşılığı olarak
kullanılmıştır: Açılımı: "Çok Ünlü
Kişi"....
———————————
Şişli Terakki Lisesi'nde tiyatro yapmaya çalışan
öğrenciler kime emanet?
"Shakespeare'siz Herifler"e
emanet...
Coşkun Büktel
27
Haziran 2010
Şişli Terakki Lisesi'nden tiyatro kılavuzu
olarak maaş alan ve
"Brecht'in,
Shakespeare'in, Lorca'nın metinlerini şimdiye
kadar ağırlıklı olarak 'kullandık'. Bunun
nedeni de şu: Ben oyunların hepsini yeniden
yazıyorum. Yani hiçbir oyunu alıp da olduğu gibi
metni oynatmıyorum."
gibi
"Shakespeare'siz Herifler"e has
klişe zırvalarla yönetmen fiyakası yapıp
asparagas tiyatroya
sadakat sunarak, (asparagas karşıtı Coşkun
Büktel kitabı
"Yönetmen Tiyatrosuna Karşı"yı
dikkatlerinden bucak bucak kaçırıp
sakladığı) liseli öğrencilerin genç beyinlerini
etkilemeye (ya da daha gerçekçi bir ifadeyle
söylersek) "zehirlemeye" çalışan,
iftiracı
linççilerimizden
Cüneyt Yalaz;
tiyatro yönetmeni olmaya inatla
azmetmiş
ama aslında
en sıradan bir konuşma yeteneğinden yoksun,
(ve Hilmi Bulunmaz kılavuzluğuna muhtaç
—hayatımda bir kez bile konuşurken "eee..." diye
geviş getirdiğine tanık olmadığım konuşma ustası
Hilmi Bulunmaz tarafından verilen
akıcı konuşma ve diksiyon kurslarına
şiddetle muhtaç) "konuşma özürlü" bir "adem
baba" olduğunu, Merve Kocakuşaklı'ya
verdiği ekran röportajında, bizzat kendi sesi ve
görüntüsüyle belgelemiş...
"Shakespeare'siz Herifler"imizden
Linççi
Cüneyt Yalaz'ın
genç öğrencilere fiyaka yapmaya çalışırken tüm
"defolarını" istem dışı bir cömertlikle
sergilediği o "acıklı" ekran röportajını izlemek
için...
Lütfen,
TIKLAYINIZ!
|
GÜVENÇ DAĞÜSTÜN: yücel gelecek ananı sikecek yazacaktım tam ben de :)
(KAYNAK: Yücel Erten'in Facebook sayfası.)