
Devlet
Tiyatroları ölüleri gömdü mü?
Feridun Çetinkaya
(Bu yazı, ilk kez olarak, 18 Kasım 2008'de,
tiyatrodunyasi.com adlı sitede yayınlanmış ve aynı gün
önce Hilmi Bulunmaz'ın sitesine aynen aktarılmış —Bakınız:
"Tiyatro Dünyası'ndan önemli ve anlamlı bir
yazı"— ertesi gün de bizim
sitemizde yine "aynen" yayınlanmış, yalnızca, yazının altında
dipnot olarak yer alan ve tiyatrodunyasi.com tarafından fark
edilemez bir renkte bırakılan linkler, maviye boyanarak fark
edilebilir hale getirilmiştir. Yazının
tiyatrodunyasi.com'daki sayfasını görmek için,
tıklayınız:
"Tiyatro Dünyası")
Devlet Tiyatroları’nın (DT) 2008-2009 sezonunda
sahneleyeceği oyunlar belli oldu. DT, perdelerini açtı.
Geçtiğimiz yıl, “DT’nin halihazırdaki en önemli ve en itibarlı
yönetmeni” diyebileceğimiz Şakir Gürzumar’ın önerisi ve “ısrarıyla”
İstanbul DT’de sahnelenmesine karar verilen; ancak, bundan çok kısa
bir süre sonra mahkeme kararıyla koltuğuna geri dönen DT Genel
Müdürü Lemi Bilgin tarafından provaları askıya alınan, Amerikalı
ünlü yazar Irwin Shaw’un savaş karşıtı tiyatro klasiği Ölüleri
Gömün(1) (Bury the Dead) adlı oyun, DT’nin yeni sezon
programına da alınmadı.
Bir başka deyişle, DT yönetmeni Şakir Gürzumar’ın, “...Bu oyunu
insanlara ulaştırmamız gerek. Her yanımızda savaşlar var, kan
gövdeyi götürüyor! Bu oyunun tam zamanı!...”(2) diyerek geçen
yıl gündeme getirdiği ve sahnelemek için can attığı savaş karşıtı,
antimilitarist tiyatro klasiği Ölüleri Gömün, bir kere daha
sumen altı edildi.
Şakir Gürzumar, Ölüleri Gömün’ü yıllardır sahnelemek
istediğini, ancak defalarca öneride bulunduğu DT Genel Müdürü Lemi
Bilgin tarafından her defasında reddedildiğini söylemişti.(2) Bilgin
daha da ileri gidip Ölüleri Gömün’ün sahnelenmesini alenen
ve fiilen engellemekten de çekinmemişti. DT genel müdürlüğünü vekil
sıfatıyla Mine Acar’ın yürüttüğü dönemde sahnelenmesine karar
verilen, Gürzumar’ın rol dağılımını dahi yapıp ilan ettiği, hatta
provalarına dahi başladığı Ölüleri Gömün projesi, Lemi
Bilgin göreve döner dönmez ani bir kararla durdurulmuştu. Bu sekter
tutumu, Lemi Bilgin’in Ölüleri Gömün’ü engellemeyi adeta
kendisine görev bellediği, bu oyunu hasır altı etmek için özel bir
çaba harcadığı izlenimini doğurmuştu.
Irwin Shaw’un Ölüleri Gömün’ü, yazarının deyişiyle “Yarın
akşam başlayacak olan savaşın ikinci yılı”nda cephede ölen ve tam
mezara konulmuşken birdenbire ayaklanarak gömülmeye itiraz eden,
aileleri ile komutanlarının tüm ikna çabalarına, zorlamalarına
karşın, savaşın sahtekârlığını, vahşiliğini tüm dünyaya anlatıncaya
dek gömülmeyi kabul etmeyen, yok olmaya, unutulmaya isyan eden altı
ölü askerin öyküsünü konu alır.
Ölüleri Gömün, Türkiye gibi dört bir yanı savaşlarla
kanayan, yalnız ve yalnız militarizmin borusunun öttüğü bir
coğrafyada, sahnelenmesi her tiyatronun ve tiyatrocunun boynunun
borcu olan; sanatsal yetkinliği, değeri ve önemi dünyanın her
yerinde tartışmasız kabul edilmiş önemli bir oyundur.
Tiyatro yazarı Coşkun Büktel tarafından 1998 yılında Türkçeye
çevrilir çevrilmez hemen, aynı yıl, çevirmen, oyun yazarı ve tiyatro
profesörü Özdemir Nutku başkanlığındaki Devlet Tiyatroları Edebi
Kurulu kararıyla DT repertuarına alınmış; tiyatral değeri, önemi ve
Türkçesinin sanatsal yetkinliği ülkemizde de hem DT Edebi
Kurulu’nca, hem de şair, çevirmen, İngiliz Dili Edebiyatı ve
Amerikan Tiyatrosu profesörü Cevat Çapan ile tiyatro yazarı ve
çevirmen Memet Baydur gibi tiyatronun önemli adlarınca tescil
edilmiş bir çağdaş klasiktir.(3)
Ünlü şair ve yazar Ülkü Tamer de, savaş konulu yapıtlardan söz
açtığı bir yazısında(4) “yirminci yüzyılda yaşanan iki büyük savaşın
yarattığı büyük edebiyat yapıtları” arasında saydığı Ölüleri
Gömün’ün hakkını teslim etmiş, bu oyuna verdiği değeri ayrıca
“Dilerim, ödenekli tiyatrolardan biri de bu önemli oyunu seyirci
karşısına çıkarır”(5) temennisiyle dile getirmiştir.
DT yönetmeni Şakir Gürzumar, haklı olarak, hem dünya çapında hem de
Türkiye’de değeri ve önemi tartışmasız kabul edilen işte bu
Ölüleri Gömün’ü ısrarla sahnelemek istediğini söylüyor.
DT Genel Müdürü Lemi Bilgin ise, 10 yıldır DT repertuarındaki
görmezden gelinen bu oyuna, “DT’nin halihazırdaki en önemli ve en
itibarlı yönetmeni” ısrarla sahnelemek istediği halde, hiçbir
gerekçe göstermeden ısrarla geçit vermiyor, izin vermiyor, daha da
kötüsü bu oyunun hazırlıklarına başlanmış prodüksiyonunu dahi
emrivaki durduruyor, engelliyor.
Peki DT Genel Müdürü Lemi Bilgin, DT Edebi Kurulu’nun onayından
geçmiş, Şakir Gürzumar’ın ısrarla sahnelemeyi önerdiği, yukarıda
saydığımız referanslara sahip savaş karşıtı, antimilitarist
Ölüleri Gömün’ü neden bu kadar kararlı bir biçimde engelledi,
engellemeye devam ediyor?
Bir tiyatrocu Ölüleri Gömün’ü sahnelemek için göğsünü gere
gere onlarca sağlam gerekçe gösterebilir. Peki bir tiyatrocu
Ölüleri Gömün gibi bir oyunun sahnelenmesini engellemek,
bırakın engellemeyi, sahnelenmesini geciktirmek için bile, ne tür
bir haklı gerekçeye sahip olabilir ki?
Bilgin, rol dağılımı ilan edilip panoya asılmış ve provalarına
başlanmış Ölüleri Gömün projesini geçen yıl niçin
durdurduğuna, engellediğine ilişkin kamuoyuna bugüne dek “hiçbir”
açıklamada da bulunmadı.
Bilgin’in Ölüleri Gömün’ü engellemesi alelade bir
işgüzarlık mı? Durumdan vazife çıkarmanın sonucu bir çeşit
otosansür, bir çeşit Bekçi Murtazalık mı? Lemi Bilgin, bu savaş
karşıtı, antimilitarist oyunun “birilerini” rahatsız etmesinden
çekindiği için, dolayısıyla oturduğu genel müdürlük koltuğunu riske
atacağını düşündüğü için mi ısrarla engelliyor?
Bu önemli ve ciddi sorular DT Genel Müdürü ve Genel Sanat Yönetmeni
Lemi Bilgin’den yanıt bekliyor.
------------------
(1) Shaw, Irwin,
Eleştiren Oyunlar tiyatro antolojisi içinde, çev. Coşkun Büktel,
Dramatik Yayınlar, İstanbul, 1998.
(2) Büktel, Coşkun, “Kültür Bakanı
Ertuğrul Günay, DT Genel Müdürü Lemi Bilgin'i Derhal Görevden
Almalıdır”, coskunbuktel.com kişisel internet sitesi,
http://coskunbuktel.com/buktelolulerigomunyedi.htm
(3) Büktel, Coşkun, Yönetmen
Tiyatrosu’na Karşı: Bir Shakespeare ve Nâzım Hikmet Savunması,
“Türkiye Cumhuriyeti’nin Devlet Tiyatrosu ‘Evet’ Dedi; Fazilet
Partisi’nin Şehir Tiyatrosu ‘Hayır’ Diyor”, Kaknüs Yayınları,
İstanbul, Eylül 2001, s. 315-325; güncellemelerle coskunbuktel.com
kişisel internet sitesinde,
http://coskunbuktel.com/buktelolulerigomuniki.htm)
(4) Tamer, Ülkü, “Edebiyatta ‘şu çılgın
insanlar’”, Sabah Gazetesi, 5 Haziran 2006.
(5) Tamer, Ülkü, “‘Öykünün Mareşali’ de
emekli oldu” yazısının altındaki düzeltme, Sabah Gazetesi, 4 Eylül
2006.
Feridun Çetinkaya
/ 18 Kasım 2008
Çetinkaya'nın
www.tiyatrofanzini.com başlıklı sitesini mutlaka ziyaret
ediniz!
Çetinkaya'nin sitemizde çıkmış
yazılarına ulaşmak için mavi harfli
Feridun Çetinkaya
imzalarından
herhangi birini tıklamanız yeterlidir.
|