6 MAYIS

Coşkun Büktel  

6 Mayıs 2008

Boynum kırıldı

Nefes alamıyordum

İki iri damla gibi

Dışarı fışkırmak üzereyken gözlerim

Ve pimi çekilmiş bir el bombası gibi

İnfilak edecekken yüreğim

Son saniyede aklımdan geçti

Dedim ki öleceğim

Bu halk uğruna

Yirmi dört yaşımda

Yeryüzünün ve hayatımın

Bu bahar noktasında

Güneşli günler yaşamaya hazırlanırken

Bütün alçaklar

Kararmadan önceki anda

Aklımın utanç duvarını yıkan bir soru

Bana rağmen yıldırım gibi çaktı beynimde

Emin miyim diyordu

Değer miydi gibisine

Acaba ölüyor muyum

Pisi pisine

Dedim ki:

Eminim!...

Eminim!

Ve işte bu cevap oldu

Son devrimci eylemim